tony jakarta

2010-02-21T01:06:00.001+02:00

Ως εδώ ήτανε.

Αυτό το blog έκανε τον κύκλο του και …. Κάπου εδώ τελειώνει.
Έγραψα λίγα πράγματα , θα ήθελα να γράψω περισσότερα αλλά.
Τεσπα
Γι αυτό που στεναχωριέμαι είναι που δεν έγραψα πολλά για τα ζώα και γι αυτές τις ευγενικές, μεγαλειώδεις ψυχές που αγωνίζονται για την ελευθερία τους.
Ας είναι, συνήθως τα γεγονότα επιβάλουν την δικιά τους θεματολογία.
Έχω κατά νου να φτιάξω ένα άλλο blog θα δείξει.
Θα συνεχίσω βέβαια να επισκέπτομαι μάλλον σιωπηλά μερικά ενδιαφέροντα blogs
Επειδή το blog υπήρξε σε κάποια φάση όταν λειτουργούσε και ενημερωνόταν συχνά δηλαδή, και σαν εν δυνάμει σημείο επαφής για πολύ παλιούς φίλους και αυτό θα πάψει τώρα, θα κρατήσω ενεργό τον λογαριασμό email του blog.

Jakarta.tony παπακι gmail.com

Γειά χαρά

ΜΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

2009-11-09T17:50:00.002+02:00

Για σήμερα διαπιστώσεις , εκτιμήσεις και τέτοια πράγματα.

Οι δείκτες της οικονομίας διεθνώς δεν είναι καθόλου καλοί, παρ όλα αυτά τα διεθνή χρηματιστήρια έχουν κάνει ράλι ανόδου. Ok γνωρίζουμε ότι οι αγορές προκαταβάλουν την αναμενόμενη είδηση.(της υποτιθέμενης ανόδου της πραγματικής οικονομίας). Από αυτό όμως συμπεραίνουμε δύο πράγματα: 1)Υπάρχουν μεγάλα κεφάλαια που οι κάτοχοί τους προτιμούν να τα ρίξουν στον τζόγο – για κανονική πυραμίδα μιλάμε- του χρηματιστηρίου παρά να τα επενδύσουν στην αγορά και 2) οι τιμές των σημερινών μετοχών είναι φούσκες. Και ευχόμαστε ολόψυχα καλό σκάσιμο.

Η κυβέρνηση εξήγγειλε οικονομική βοήθεια σε διάφορες κοινωνικές ομάδες.
Αυτοί που ξεσηκώθηκαν πέρυσι τον Δεκέμβριο πάλι μείναν απ έξω.

ΚΥΚΛΟΣ ΚΡΟΥΣΤΩΝ

2009-11-05T12:07:00.003+02:00

Κύκλος κρουστών σήμερα από τις 7 και μετά έως αργά, στην παλιά εστία του Παντείου.

Ο κύκλος κρουστών, χωρίς leader φυσικά, είναι ουσιαστικά πολιτική κίνηση μέσω της μουσικής. Πρόκειται για μία άσκηση στο ελευθεριακό. Μπορεί να μπεί στον κύκλο και να παίξει μουσική ο καθένας, ακόμη και αν δεν έχει ιδέα μουσικής, αρκεί να ακούει τους άλλους και να συντονίζεται στην κοινή προσπάθεια-ήχο.

Έτσι απαξιώνεται ο ρόλος του αρχηγού, της πειθαρχίας σε αυστηρούς νόμους, και επιδοκιμάζεται η συλλογικότητα , το να αφουγκράζεσαι τους άλλους και φυσικά η συμμετοχή.

Ζούμε σε μία εποχή που αναγκαζόμαστε να είμαστε όλοι θεατές. Θεωρώ σημαντικότερο το να παίξουμε κάτι απλό, να παίξουμε όμως .να δημιουργήσουμε, παρά να παρακολουθήσουμε κάτι τέλειο.

Το κάλεσμα απευθύνεται σε όλους.

Για λόγους αυτοπεριφρούρησης δεν απευθυνόμαστε σε όσους θεωρούν τον εαυτό τους δάσκαλο.

ΟΥΤΟΠΙΑ

2009-10-26T10:08:00.005+02:00

Τι είναι η ουτοπία;
Είναι αυτό που όταν κάνεις δύο βήματα αυτό απομακρύνεται τέσσερα. Όταν προχωράς τέσσερα βήματα, αυτό απομακρύνεται οκτώ.
Τότε τι είναι η ουτοπία;
Είναι αυτό που σε κάνει να προχωράς.

Χωμένους στη γλάστρα της αυλής τους, μας θέλουνε φυτά,να μεγαλώνουμε υπό την αυστηρή επίβλεψη τους και με χημικά λιπάσματα να μας δημιουργούν ψευδαισθήσεις ότι υπάρχουμε και ζούμε. Ότι ζούμε και τους είμαστε ευγνώμων. Ενάντια στην μίζερη κανονικότητα που ετσιθελικά μας επιβάλλουν, φυτρώνουμε εκεί που δεν μας σπέρνουν. Στην νοσηρή τους καθημερινότητα μπολιασμένοι με αλληλεγγύη αρνούμαστε πεισματικά να λάβουμε μέρος στο στημένο τους παιχνίδι. Συνειδητά πολέμιοι της κρατομηχανής που παράγει υποταγμένα και πειθήνια όντα δεν διστάζουμε να γεμίσουμε με άμμο τα γρανάζια της. Να μπλοκάρουμε αυτό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που στον βωμό της καλοπέρασης των λίγων θυσιάζονται όλοι οι υπόλοιποι. Όλα για το χρήμα, τα πάντα για το χρήμα, για να ικανοποιηθούν οι ψεύτικες ανάγκες που μας δημιουργούν με ρυθμό πολυβόλου , μέσω του βομβαρδισμού των Μεσών ΜαζικήςΕξημέρωσης και της καθημερινής αλλοτρίωσης που υφιστάμεθα.
Σε όλα αυτά απαντάμε με αντίσταση - αλληλεγγύη - αυτοοργάνωση. Καθημερινή αντίσταση, με κάθε μέσο, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους (σχολείο , εργασία , γειτονιά ) παραμερίζοντας κόμματα , παρατάξεις και γραφειοκράτες , στεκούμενοι απέναντι τους. Όχι μόνο σε συλλογικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο να αντιδράσουμε στα εξουσιαστικά πρότυπα και στον μίζερο τρόπο ζωής που μας έχουν επιβάλλει.
Μέσω τηςέμπρακτης και αδιαμεσολάβητης αλληλεγγύης, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των κοινωνικών αντιστάσεων, θα επιτύχουμε την κοινωνική απελευθέρωση. Σε έναν κόσμο όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, η ατομικότητα επιδιώκει την πραγμάτωση των θέλω της εις βάρος του συλλογικού συμφέροντος,πατώντας επί πτωμάτων. Ατομικές επιθυμίες που διαμορφώνονται από τον καπιταλιστικό τρόπο σκέψης.
Με βάση την αυτοοργάνωση, αποκηρύσσουμε τις υπάρχουσες εξουσιαστικές δομές, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την επαναστατική ανατροπή του γερασμένου τούτου κόσμου.Οι απελευθερωμένοι χώροι, τα αυτοδιαχειριζόμεναπάρκα και στέκια που η λειτουργία τους δεν στηρίζεται σε εμπορικές συναλλαγές ,οι καταλήψεις εργοστασίων, σχολείων και σχολών, οι λαϊκές αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις αποτελούν μια μικρογραφία της κοινωνίας που οραματιζόμαστε.
Η εξέγερση είναι ο δρόμος που βαδίζει η αξιοπρέπεια με προορισμό την ελευθερία.
Via Outopiae
(ο δρόμος της Ουτοπίας)

Το κείμενο το πήρα από την Πένυ.
Πρόκειται γιά συλλογική προσπάθεια.

What beach party?

2009-09-24T00:05:00.003+03:00

Παρασκευή 25/9

Το what street party επιστρέφει στην κανονικότητα της πόλης της Αθήνας βγαίνοντας εκτός πορείας :
Πριν προχωρήσει σε διάλυση του κοινοβουλίου και εκλογές, στήνει ένα φθινοπωρινό(!) BEACH party στη θρυλική -ελεύθερη πλέον- παραλία του Ελληνικού..
Μια πίστα με φοίνικες, άμμο και δροσούλα που διαθέτει : 24ωρο τραμ, 6kw για τη μουσική, 1000 πυγολαμπίδες για τα φώτα, ατελείωτη θέα και αν επιμένετε : πλούσιο parking.
- Προσοχή: παρέχεται full εξοπλισμένο bar (δηλαδή τα πάντα για ένα νόστιμο&δροσιστικό κοκτέιλ) ΕΚΤΟΣ από ότι έχει υγρή μορφή.. fair deal ;-)

-manual-

ΠΟΥ;
(ελεύθερη) Παραλία Ελληνικού (Αγ Κοσμά)
ΠΟΤΕ;
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου από τις 18:00 μέχρι το ξημέρωμα
ΠΩΣ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ / ΦΕΥΓΟΥΜΕ ;
δείτε / τυπώστε το χάρτη : http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&ll=37.890892,23.721548&spn=0.002494,0.005681&t=h&msid=108143339687206176556.000473af1879f6ff7a7b2&source=embed

τραμ (24h) ή λεωφορείο : 2η στάση Αγ. Κοσμά
αμάξι : Κατεβαίνοντας της Ποσειδώνος από Αθήνα για Βάρκιζα ακριβώς μόλις τελειώσουν στα δεξιά σας τα περιφραγμένα στρέμματα του αθλητικού κέντρου του Αγ. Κοσμά, στον πρώτο δηλαδή δρόμο που πάει δεξιά, στρίβετε (έχει φανάρι, έχει μια αερογέφυρα, έχει κι ένα γκράφιτι με τον αστερίξ να λέει "καλώς ήλθατε στο μικρό γαλατικό μας χωριό). Στα 150μ.
βάρκα : +37° 53' 24.94", +23° 43' 15.77"
ποδήλατο : όλοι μαζί --> localathens.blogspot.com
ΑΝ ΒΡΕΧΕΙ 'Η ΒΡΕΞΕΙ;
ΕΔΩ http://meteo.gr/cf.asp?city_id=28 είναι ο καιρός. Δεν υπάρχει πρόβλημα διαθέτουμε και υπόστεγο, απλώς προβλέπουμε και κάτι το ζεστό για αν δε βρούμε γκόμενο/α
KABA
Παρέχουμε ποτήρια, πάγο, λεμόνια. Παρέχετε μπουκάλια με ποτό και μπουκάλια με χυμούς/αναψυκτικά. Fair deal. Κοντά έχει και μια καντίνα
ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Όχι σκουπίδια στην παραλία. Στις μπλε σακκούλες ανακύκλωση, στις μαύρες τα υπόλοιπα

[προωθήστε αυτό το μήνυμα στους φίλους που θα ήθελαν να ξέρουν]

-keep it real-
the whatstreetparty team

ΦΥΣΗ α μέρος

2009-09-10T01:34:00.003+03:00

Ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της ηπειρωτικής φύσης αυτού του τόπου είναι οι μικρές πεδιάδες και οροπέδια που διαρρέονται από ρυάκια και ποτάμια και διαχωρίζονται μεταξύ τους από ορεινούς όγκους, που στα αρχαία χρόνια τουλάχιστον , ήταν κατάφυτοι και δασώδεις.
Κάπως έτσι είναι και με τα νησιά του αρχιπελάγους. Μικρά νησιά με περιορισμένο έδαφος για καλλιέργειες, που απέχουν μεταξύ τους όσο χρειάζεται για να είναι ξεχωριστά αλλά όχι απομονωμένα.
Αυτή η διακριτότητα των περιοχών σε συνάρτηση με την όποια δυσκολία επικοινωνίας, είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν, μικρές σχεδόν αυτάρκεις άρα και αυτόνομες κοινότητες και όχι μία μεγάλη ενιαία αυτοκρατορία που συνεπάγεται και κεντρικός έλεγχος και εξουσία.
Μικρές πόλεις και λίγοι πολίτες, δεν ευνοείται η εξουσία των ευπατριδών, αλλά η συμμετοχή όλων των πολιτών στα πράγματα. Η οποία συμμετοχή των πολιτών προϋποθέτει ελευθερία σκέψης και δίνει το δικαίωμα στην αμφισβήτηση. Οι γνώμες καταθέτονται με λογικά επιχειρήματα , με σκοπό να πείσουν τους άλλους και έτσι αναπτύσσεται η ορθολογική σκέψη, που είναι η θεμελιώδης αρχή της φιλοσοφίας και της επιστήμης.
Γι αυτόν τον ορθό λόγο – τον Λόγο – τον επιστημονικό λόγο είναι σήμερα γνωστή και τιμούνται οι αρχαίοι έλληνες.

Το περιβάλλον λοιπόν έκανε τους ανθρώπους να κατοικίσουν σ αυτόν τον τόπο, να δημιουργήσουν τον περίφημο ελληνικό πολιτισμό.
Η Φύση , ο Λόγος, τα θετικά στοιχεία του πολιτισμού που αναπτύχθηκαν σ αυτόν τον τόπο βέβαια δεν τιμούνται με κιτς πανηγυράκια, ύμνους και θεατρινισμούς όπως γίνεται από τους διάφορους παραδοξολόγους νεοελλοχείμ.

Μία ιστοριούλα γιά το νόμο

2009-07-22T23:26:00.007+03:00

Είχα έναν γείτονα απόστρατο καραβανά κάποτε σε έναν χώρο δουλειάς. Ο Καρα…. κάτι τέλος πάντων, ήταν ο περίεργος της πολυκατοικίας. Όλοι τον χαιρετούσαν , ενίοτε και πολύ ευγενικά, αλλά και όλοι τον αντιπαθούσαν. Αυστηρός , επιτακτικός, απαιτούσε πειθαρχία από όλους με απειλή την δικαιοσύνη. Όπως ίσως θα έχετε διαπιστώσει στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κάποιος από εμάς που να μην είναι παράνομος. Είτε γιατί έκλεισε τον ημιυπαίθριο , είτε γιατί πέρασε με κόκκινο, ή την ημέρα της γιορτής του έκανε θόρυβο σε ώρα κοινής ησυχίας – ο νόμος δεν σε απαλλάσσει- ή ακόμη και γιατί απασχολεί εργαζόμενους ( συνήθως οικονομικούς μετανάστες) χωρίς να τους έχει δηλωμένους στο ΙΚΑ. Αυτή εξ άλλου είναι η αποστολή του νόμου.Εσσαεί παράνομοι ώντες, όποτε χρειάζεται να μας γραπώνουν και να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους φυσικά.
Τον Καρα…… τον είχα σώσει κάποτε από ξύλο, σίγουρα πολύ ξύλο παιδιά. Ένα ψιλοθηρίο ο οποίος είχε διπλοπαρκάρει και αποκλείσει τον Καρα…. για πάνω από 10 δευτερόλεπτα. Ο Καρα…. του μίλησε και του συμπεριφέρθηκε ακριβώς όπως συνήθιζε και στους στρατιώτες του. Λάθος μεγάλο , σας διαβεβαιώνω ότι μετά βίας τον γλίτωσα. Από τότε με συμπαθούσε πολύ και προσπαθούσε να μου το δείχνει πάντα.

Μυαλό δεν έβαλε όμως. Και δεν εννοώ ότι συνέχιζε να τα βάζει με θηριώδεις τύπους, αλλά το ότι και ο ίδιος παρ’ όλο που αυτοπροσδιοριζόταν σαν σύμμαχος του νόμου, στην ουσία ήταν το ίδιο παράνομος όπως και όλοι μας. Εάν δε υπήρχε μία κάμερα να καταγράφει την ζωή του, σίγουρα θα είχε πληρώσει πολλά πρόστιμα και ίσως να είχε κάνει και κάτι μηνάκια φυλακή.
Μια μέρα λοιπόν που είχε γυρίσει από την λαϊκή με το αυτοκίνητο γεμάτο ψώνια , διπλοπαρκάρησε μπροστά στην είσοδο της πολυκατοικίας και ανέβασε τις πρώτες τσάντες με τα ψώνια στο διαμέρισμά του. Όταν κατέβηκε κάτω είχαν έλθει δύο τροχαίοι και γράφανε κάτι διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα. Αυτός τότε άρχισε να τους επικροτεί αλλά και να διαμαρτύρεται συγχρόνως που δεν περνά πιο συχνά. Οι τροχαίοι αφού μοίρασαν κλίσεις έφτασαν και στο δικό του και άρχισαν να το γράφουν.
- Μα τι κάνετε εκεί αυτό είναι το ΔΙΚΟ ΜΟΥ.
Γλύτωσε την σύλληψη αλλά όχι και το γράψιμο.

Δεν νομίζω να ξαναπροσπαθήσω να σώσω ποτέ οποιονδήποτε Καρα…. .
Ούτε και οποιοδήποτε βολεμένο ανθρωπάκι με την ελπίδα ,ότι ίσως κάποτε γίνει σύμμαχός μου.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

2008-11-20T10:59:00.002+02:00

Κάλεσμα!
Νοέμβριος 12, 2008 · 67 Σχόλια
Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Υπογράψτε το κείμενο "Όχι στο Όνομά μας"

http://www.petitiononline.com/hrfa/petition.html

ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

2008-11-17T11:57:00.004+02:00

Τον Β και τον Λ τους είχα γνωρίσει σε κάποια κατάληψη στην Αθήνα. Ξέγνιαστα παιδιά, απλά, πασιφιστές, με ευαισθησίες και ανησυχίες σε κοινωνικά και οικολογικά θέματα. Από θέση δεν ανήκουν καν στο προλεταριάτο, αλλά μάλλον στο υπόβαθρο της κοινωνίας, σε αυτό που τόσο πολύ αναφέρθηκε και ύμνησε ο Ηλίας Πετρόπουλος. Με κλίση προς την πρόταση και από τους δυό τους για -να φτιάξουμε επιτέλους μια δικιά μας οικοκοινότητα βρε παιδιά. Θεωρητικά και τον περισσότερο χρόνο κάτοικοι και οι δύο της Αθήνας, αλλά και ταξιδιώτες στην Ελλάδα και όπου αλλού μπορούσαν να φτάσουν. Τώρα τελευταία είχαν βρεθεί σε κάποιο μέρος, από αυτά που έχουμε μόνιμα στο βάθος του μυαλού μας, όλοι εμείς που συζητάμε σε μαζώξεις και fora γι αυτήν την πολυπόθητη οικοκοινότητα, ζώντας λίγο από το όνειρο.
Κάναν όμως ένα πολύ μεγάλο λάθος. Το ντύσιμό τους , το παρουσιαστικό τους και η συμπεριφορά τους είναι ακριβώς αυτά που άναψαν το κόκκινο φως συναγερμού της βλακώδους σημειολογίας των μπάτσων. Άσε που στερούνταν και μόνιμης κατοικίας.
Ο ένας μάλιστα είναι και αλβανός. Οι μπάτσοι σαν εκφραστές της εξουσίας αρέσκονται στο να διώκουν το διαφορετικό. Οτιδήποτε δεν μοιάζει σαν το καθώς πρέπει. Γι αυτό και οι κουστουμάκηδες και λοιποί εξουσιαστές, μας κλέβουν με την άνεσή τους.
Τους συλλάβαν σαν ύποπτους για μια ληστεία που έγινε κάπου στην ευρύτερη περιοχή, φάγαν ΤΟ ξύλο και πάλι ξύλο και ένα σωρό εξευτελισμούς και μετά …. αφέθηκαν ελεύθεροι. Γιατί απλούστατα ήταν παντελώς άσχετοι με την ληστεία. Το λάθος τους ήταν η εμφάνισή τους και η συμπεριφορά τους. Και φυσικά ούτε σκέψη για διαμαρτυρία. Ποιος θα τους ακούσει;
Ως εδώ, δεν γράφω τίποτε άλλο.

Όσο υπάρχει εξουσία, θα γίνονται πολυτεχνεία.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΟΚ

2008-11-17T09:55:00.006+02:00

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ-ΣΟΚ
O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρωτη φορα για το μακελειο της 17ης Νοεμβρίου 1973
«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ' AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ' AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους "μαυροσκούφηδες", στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. »
1973-2003. Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα» λέει στην εκ βαθέων εξομολόγησή του. Μια στιγμή, μια ζωή. Στη «μία και μοναδική φορά» που δέχθηκε να ξύσει «τις πληγές του παρελθόντος», όπως λέει σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Σκευοφύλαξ, περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου με την έξοδο των τανκς στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την αιματοβαμμένη εισβολή στο Πολυτεχνείο. Στη σπάνια μαρτυρία του ο κ. Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται - τότε με χαρά, τώρα με θλίψη - τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;». Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία. «Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα»! Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία. Σε αυτή τη συνέντευξη του κ. A. Σκευοφύλακος μιλούν δύο πρόσωπα: ο 20χρονος έφεδρος στρατιώτης και ο 50χρονος βιοπαλαιστής. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει, ακόμη και σήμερα, για μια ενέργεια που τον κατέστησε αρνητικό πρωταγωνιστή στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια στιγμή, μια αιωνιότητα. Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο A. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές το KKE». Στα 30 του θα παντρευτεί, θα αποκτήσει παιδιά. Ζώντας σε μια γειτονιά των νοτίων προαστίων, όλα αυτά τα χρόνια αποφεύγει να μιλάει για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Οσες φορές θα τον ρωτήσουν «τι σχέση έχεις με τον "πορτάκια" του Πολυτεχνείου;», θα μιλήσει για «μακρινό ξάδελφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο»! Στη γυναίκα του θα ανοίξει την καρδιά του ύστερα από χρόνια. Στα τρία παιδιά του δεν το έχει αποφασίσει ακόμη. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»!

1973-2003. Τριάντα χρόνια μετά, ο άνθρωπος που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου θα πει για τους φοιτητές, τους νέους και τους εργαζομένους που αγωνίστηκαν για την πτώση της χούντας: «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια». Ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα ξεχάσει τη φοιτήτρια που τραυματίστηκε κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια σήμερα του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

«O στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»
«Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ημουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. "Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα" μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. "Παλιοκουμμούνια" θα καλοπεράσετε!" λέγαμε».

Στα 20 χρόνια του ο A. Σκευοφύλαξ βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα, στην επίλεκτη ομάδα του Σώματος των Τεθωρακισμένων κατέπνιξε την εξέγερση των φοιτητών. «Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο». Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάνν
ης Τίρπας.

«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Οταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!

Την έξοδο των τανκς από το Γουδί θα πληροφορηθούν οι Αθηναίοι από τον εκφωνητή του Πολυτεχνείου, τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Παρά τις παρεμβολές της ΚΥΠ, το ραδιόφωνο των εξεγερμένων φοιτητών θα μεταφέρει στους Αθηναίους τον ανατριχιαστικό συριγμό από τις ερπύστριες των τανκς. Ο εκφωνητής απευθύνει έκκληση στα «στρατευμένα νιάτα» να μη χτυπήσουν. «Δεν θα χτυπήσουν τα παιδιά, τα αδέλφια μας οι φαντάροι, το φρούριο της ελευθερίας, το μόνο μέρος της Ελλάδας που είναι ελεύθερο. Δεν έχουμε όπλα. Προτάσσουμε μόνο ανοιχτά τα στήθη μας. Λαέ της Αθήνας, όλοι μαζί το σύνθημα: λαός και στρατός μαζί. Δεν θα χτυπήσει ο στρατός!».

Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών που κατευθύνουν την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου» τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο. H ώρα της αιματοβαμμένης επέμβασης πλησιάζει. «Μας είπαν να πάμε κοντά στο Πολυτεχνείο, αλλά όχι μπροστά στην πόρτα. Αυτό κάναμε. Σταματήσαμε λίγα μέτρα πιο πέρα». Στη θέα των τανκς εκατοντάδες φοιτητές πλησιάζουν στην πύλη, ανεβαίνουν στα κάγκελα, φωνάζουν συνθήματα συναδέλφωσης.

Με διάφορους απειλητικούς ελιγμούς και μαρσαρίσματα που ακούγονται σαν κανονιές, οι οδηγοί των τανκς προσπαθούν να κάμψουν το ηθικό των φοιτητών. Ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου απευθύνει νέα έκκληση να αποφευχθεί η αιματοχυσία. «Οι φαντάροι δεν ανήκουν στη χούντα. H χούντα στηρίζεται στο μέταλλο, στηρίζεται στα τανκς, στο σίδερο. H καρδιά των φαντάρων έχει τον ίδιο παλμό με τη δικιά μας. Αγαπάτε τους φαντάρους. Ελληνικά στρατευμένα νιάτα, ο λαός δεν σας κρατάει κακία. Ξέρει ότι είστε μαζί μας».

H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Εδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

Με ολοένα μεγαλύτερη ένταση και αγωνία οι φοιτητές φωνάζουν προς τους στρατιώτες «είμαστε αδέλφια, αφήστε τα άρματα», ενώ ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου καλεί το πλήθος να δείξει αυτοσυγκράτηση. «Απομονώστε τους προβοκάτορες. Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με το στρατό. Δεν θέλουμε να χυθεί ελληνικό αίμα». Ο Δημήτρης Παπαχρήστος ψάλλει τον εθνικό ύμνο. Το ίδιο κάνουν και οι χιλιάδες νέοι που βρίσκονται στο Πολυτεχνείο.

Ενα τέταρτο πριν από τις 3 το πρωί οι στρατιωτικοί δίνουν προθεσμία λίγων λεπτών στους φοιτητές για να αποχωρήσουν από το Πολυτεχνείο, να παραδοθούν. Κάποιοι από τους φοιτητές που θέλουν να αποχωρήσουν δοκιμάζουν να απασφαλίσουν την κεντρική πύλη. Δεν τα καταφέρνουν. Πίσω από την πύλη είναι σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο Μερτσέντες που μπλοκάρει το άνοιγμά της. Ο επικεφαλής των τεθωρακισμένων αρμάτων εκνευρίζεται. Οργισμένος φωνάζει: «Τσογλάνια, ρεζιλεύετε το στράτευμα!» και δίνει σήμα για την επέλαση του άρματος.

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: "Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!"» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με μοναδική ειλικρίνεια.

Στο εσωτερικό του Πολυτεχνείου επικρατεί πανδαιμόνιο. Διαφωτιστική είναι η περιγραφή που δίνει ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς στην έκθεση που συνέταξε το 1974 για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου: «Εντρομοι και εμβρόντητοι οι σπουδασταί κυριεύονται από την ενώπιον του εσχάτου κινδύνου φοβεράν αγωνίαν. Υπό την πίεσιν πλήθους ανθρώπων καταρρίπτεται τμήμα των προς την οδόν Στουρνάρη κιγκλιδωμάτων. Και διά του δημιουργηθέντος ανοίγματος εξέρχονται οι σπουδασταί κατά μάζας. Νέον, όμως, δι' αυτούς αρχίζει μαρτύριον. Υβρεις κατ' αυτών εκτοξεύονται και καταδιωκόμενοι βαναύσως κακοποιούνται».

Οπως αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ, «αστυνομικοί κυνηγούσαν και χτυπούσαν τους φοιτητές όπου τους έβρισκαν. Αν δεν ήταν οι ΛΟΚατζήδες να τους σταματήσουν - θυμάμαι ότι πολλές φορές πιάστηκαν στα χέρια μαζί τους - δεν ξέρω και γω τι θα γινόταν». Λίγο αργότερα οι στρατιώτες σχηματίζουν έναν διάδρομο για να περάσουν ασφαλείς οι φοιτητές. Για το θέμα αυτό, στο πόρισμα Τσεβά υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά: «Εμπροσθεν μεν της πύλης του Πολυτεχνείου δημιουργείται διάδρομος υπό των στρατιωτών μέσω του οποίου διέρχονται οι εξερχόμενοι, κατευθυνόμενοι προς την οδόν Τοσίτσα, εντός δε του Πολυτεχνείου βοηθούν, προστατεύουν και εις τους ώμους των πολλούς αδυνάτους κρατούν διά να δυνηθούν να υπερπηδήσουν το υψηλόν κιγκλίδωμα. Και επεισόδια μεταξύ στρατιωτικών και αστυνομικών λαμβάνουν χώραν εν τη προσπαθεία των πρώτων να προστατεύσουν τους φοιτητάς από το διωκτικόν μένος των άλλων».

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: "Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;". Αφήνιασα. Εβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω". Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή... Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Οπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Οταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Οσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ' όσα τους κάναμε... Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Την αναγνώριση των φοιτητών για ορισμένους από τους αξιωματικούς του στρατού και τους έφεδρους στρατιώτες θα διαπιστώσει αργότερα και ο εισαγγελέας: «Πολλοί αξιωματικοί και στρατιώται παρεμβαίνουν προς προστασίαν των φοιτητών. Και υπήρξε πηγαία και βαθειά η ευγνωμοσύνη πολλών εξ αυτών προς τους αγνώστους σωτήρας των, ως εις τας καταθέσεις των τούς αποκαλούν με συγκίνησιν»!

Εκατοντάδες φοιτητές καταφέρνουν να βγουν έξω από το Πολυτεχνείο, ξεχύνονται στους γύρω δρόμους, τρέχουν να φύγουν, να γλιτώσουν τη ζωή τους, καθώς γίνονται στόχος ελεύθερων σκοπευτών. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ' αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Την ίδια στιγμή, όπως επισημαίνεται στην ίδια έκθεση, «ομάδες τραμπούκων και επικινδύνων τρωκτικών της γαλήνης του τόπου εκδηλώνουν το εγκληματικόν μένος των κατά των ατυχών σπουδαστών που κατά μάζας εξέρχονται του Πολυτεχνείου». Οι τραμπούκοι είναι άνδρες της ΕΣΑ, οι οποίοι δεν διστάζουν, μάλιστα, να κακοποιήσουν ακόμη και πανεπιστημιακό γιατρό, ο οποίος, μαζί με τη σύζυγό του, είχε σπεύσει να βοηθήσει τους ανυπεράσπιστους φοιτητές.

Στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη «άνδρες εν πολιτική περιβολή, κραδαίνοντες ρόπαλα, εξήλθον από ομάδα αυτόθι ευρισκομένων αστυνομικών και εκακοποίησαν σεβάσμιον καθηγητή Πανεπιστημίου, την σύζυγόν του και νεαρόν σπουδαστήν, διότι εξήρχοντο του Πολυτεχνείου, ένθα ο καθηγητής-ιατρός και η σύζυγός του είχον μεταβή προς εκπλήρωσιν του ανθρωπιστικού και ιατρικού των καθήκοντος. Και οι ροπαλοφόροι ούτοι ήσαν άνδρες της ΕΣΑ εν πολιτική περιβολή. Εις το πανδαιμόνιον τούτο της εξόδου των φωνών, των κραυγών, των οιμωγών, των καταδιώξεων και των πυροβολισμών έπεσαν οι περισσότεροι εκ του πλήθους των τραυματιών».

Οταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ηταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Οταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα "παλιοκουμμούνια", όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ενιωθα περήφανος. Ημουν και εγώ φασίστας».

Οκτώ ημέρες αργότερα, κάτι θα σπάσει μέσα του. Το φρόνημά του θα κλονισθεί, όταν θα δει τον «εθνοσωτήρα» να καθαιρείται και να περιφρονείται από τους συνοδοιπόρους του, αυτούς που πιο πριν ορκίζονταν στο όνομά του. «Την επόμενη εβδομάδα έγινε η στάση του Ιωαννίδη. Ημουν πάλι σε επιφυλακή. Μας πάνε στο ΓΕΣ. Στο προαύλιο λάβαμε θέσεις. Δεν ξέραμε γιατί πήγαμε εκεί. Δεν μας είπαν. Γυρνώντας στο Γουδί μάθαμε ότι "έριξαν" τον Παπαδόπουλο» αναφέρει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Τότε μέσα μου κάτι άλλαξε. Αυτοί που τον παρουσίαζαν σαν θεό, τώρα τον έβριζαν. Δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό. "Μα είναι τόσο πουλημένοι όλοι τους;" αναρωτήθηκα. Αυτοί πάνε όπου φυσάει ο βοριάς. "Πουλημένα τομάρια" είπα μέσα μου. Θυμάμαι ότι ο Μιχάλης Γουνελάς παρέδωσε τα γαλόνια του στους άνδρες της ΕΣΑ, που ήρθαν στο Κέντρο και τον συνέλαβαν».

Με τη Μεταπολίτευση ο στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ θα βρεθεί στα σύνορα. «Ο Καραμανλής είχε πει "τα άρματα στα σύνορα". Ηταν τα γεγονότα της Κύπρου. Πήγαμε Αλεξανδρούπολη. Μετά από έξι μήνες πήρα άδεια. Αντί να απολυθώ στους 22 μήνες, έφτασα στους 30. Εφεδρεία στην εφεδρεία. Οταν απολύθηκα, όλα είχαν αλλάξει μέσα μου».

Στη Δυτική Αθήνα, όπου κατοικούσε με τους γονείς και τα δύο αδέλφια του, θα αναζητήσει δουλειά. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εκανα όποια δουλειά μπορείς να φανταστείς. Εργάτης κατάλαβα ότι δεν μπορώ να έχω τα ίδια αιτήματα με τους εργοδότες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές KKE»!

Ολα αυτά τα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα κάνει μια ήρεμη ζωή. Σπίτι - δουλειά, δουλειά - σπίτι. Ποτέ δεν θα μιλήσει για το Πολυτεχνείο. Δεν θα αισθανθεί να τον ενοχλούν. Μόνο μία φορά το επώνυμό του τον έφερε σε δύσκολη θέση. «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον "πορτάκια", όπως είπε, του Πολυτεχνείου. "Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο" απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρονών. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

1973-2003. Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ηταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια - σήμερα - του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω... Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Το ΒΗΜΑ, 09/11/2003 , Σελ.: I06

Αναδημοσίευση από το Βήμα της 9 Νοεμβρίου του 2003, γιά να μην ξεχνάμε και επειδή οφείλω μία τέτοια ανάρτηση.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

2008-11-10T15:15:00.003+02:00

Συναυλία αλληλεγγύης
Ώρα: 19.00
Τόπος: Προπύλαια

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
- Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Με τους: Γιάννη Αγγελάκα, Φοίβο Δεληβοριά, Παύλο Παυλίδη and the B movies, Μανώλη Φάμελο, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Locomondo (unplugged), Ζωρζ Πιλαλί, Magic de Spell, Ελελευ, Ρόδες.

Οι κρατούμενοι σε 21 φυλακές όλης της χώρας έχουν ξεκινήσει από τη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου αποχή συσσιτίου και πρόκειται να προχωρήσουν σε απεργία πείνας μέσα στις επόμενες ημέρες, διεκδικώντας εφαρμογή και βελτίωση του σωφρονιστικού κώδικα και ανθρώπινες συνθήκες κράτησης. Υψώνοντας τη φωνή τους για πρώτη φορά με τόσο μαζικό, συγκροτημένο και αποφασιστικό τρόπο, δεν απευθύνονται μόνο στην ηγεσία του υπουργείου δικαιοσύνης αλλά και σε όλη την κοινωνία. Οφείλουμε να τους ακούσουμε και να ενώσουμε τις φωνές μας μαζί τους.

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων οργανώνει μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης την ερχόμενη Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου, στις 7 μ.μ. στα Προπύλαια με τους Γιάννη Αγγελάκα, Φοίβο Δεληβοριά, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Παύλο Παυλίδη and the b-movies, Ζορζ Πιλαλί, Μανώλη Φάμελο, Ελελεύ, Locomondo (unplugged), Μagic de Spell, Ρόδες και Flaco.

Λειτουργεί στα Προπύλαια κέντρο ενημέρωσης για τον αγώνα των κρατουμένων, καθημερινά από τις 12 έως τις 8 μ.μ.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944361139 Πάνος Λάμπρου, 6936514299 Ιωάννα Δρόσου

2ήμερο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

2008-11-06T12:12:00.001+02:00

2 HΜΕΡΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ
ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

.::ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008 - ΩΡΑ 18:00

ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΕΦΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

.::ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008 - ΩΡΑ 16:00

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΠΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ :

1η ΘΕΜΑΤΙΚΗ - ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΣΤΟ ΤΥΜΠΑΚΙ (παρουσίαση -κατάληψη ευαγγελισμού)
2η ΘΕΜΑΤΙΚΗ - ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ ΚΑΒΟ ΣΙΔΕΡΟ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΠΛΟΥ (παρουσίαση - οικολογική παρέμβαση Ηρακλείου)
3η ΘΕΜΑΤΙΚΗ - ΛΑΤΟΜΙΑ ΚΑΝΔΑΝΟΥ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ
( παρουσίαση -σύντροφοι απο την κατάληψη Roza Nera στα Χανιά )

( Όλες οι συζητησεις θα γινουν στο κτιριο της κατάληψης )

εκδόσεις Βερέττα

2008-10-26T21:02:00.001+02:00

Εκδόσεις Βερέττα

Μεσολογγίου 3, 106 81-ΑΘΗΝΑ
τηλ. 210 33 05 139, http://www.verettas.gr

Δώδεκα χρόνια Δημιουργίας

Περάσαμε πολλά αλλά επιβιώσαμε χάρη στην υποστήριξη των φίλων που εκτίμησαν τη δουλειά μας και μας επιτρέψαν να εκδώσουμε μέχρι σήμερα περισσότερα από εκατόν πενήντα βιβλία. Έτσι:

Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008, στις 6.30 μ.μ.
θα γιορτάσουμε τα 12 χρόνια εκδοτικής δημιουργίας
στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων,
στην οδό Ακαδημίας 50 (Αίθουσα Αντώνη Τρίτση)
Θα παρουσιαστούν τα καινούργια μας βιβλία.

Θα παρευρεθούν και θα μιλήσουν οι συγγραφείς

Θεόδωρος Ματθαίου (Η Κίνηση στο Σύμπαν),
Ιάσων Ευαγγέλου (Ποιος ήταν ο Γεσούχα; κ. ά.),
Γιώργος Αναστασόπουλος (Φονικό Ένστικτο κ. ά.)
Θανάσης Μίχος (Στη Μουνιχία η κατάρρευση) ,
Μανώλης Σταγάκης (Οι Ταύροι της Αυγής),
Θανάσης Τσέλιος (Κατά Ρασοφόρων),
Λιλιάνα Δρίτσα (Ρωγμές),
Κυριακούλα Καλαμπόκα (Βαλκανικές Νουβέλες),
Τάκης Σκανάτοβιτς (5 + 1 Παραμύθια για τα εγγόνια μου),
Γρηγόρης Σαλούστρος (Από την Κρήτη στον Πόντο),
Χρήστος Γιαπιτζάκης (Επικούρειων Δόξαι)
Δημήτρης Επικούρης (Για όλα έφταιγαν τα μπλουζ).

Θα παρουσιαστεί επίσης το φιλοσοφικό περιοδικό “Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ”
και θα μιλήσουν οι συνεργάτες
Δημήτρης Δημητριάδης, Χρήστος Γιαπιτζάκης, Τάκης Παναγιωτόπουλος κ. ά.

Μια βραδιά-ταξίδι στη γνώση, την επιστήμη, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνική απόλαυση που θα κλείσει με μια μικρή συναυλία από τους Blues Wire (Ηλίας Ζάικος κιθάρα, Σωτήρης Ζήσης μπάσο), που θα κατέβουν ειδικά από τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να τιμήσουν τις Εκδόσεις Βερέττα και ειδικά τον φίλο τους Δημήτρη Επικούρη.

Όλοι οι φίλοι των εκδόσεών μας είναι ευπρόσδεκτοι!

2008-10-20T09:58:00.002+03:00

Το περιοδικό Ευτοπία διοργανώνει δύο εκδηλώσεις-συζητήσεις, που θα πραγματοποιηθούν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, στις 1/11/2008 και 8/11/2008 αντίστοιχα, με θέμα την Κοινωνική Οικολογία και τον Ελευθεριακό Κοινοτισμό. Προσκεκλημένοι ομιλητές είναι οι Τζάνετ Μπιλ (Janet Biehl), από το Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικολογίας του Βερμόντ των Η.Π.Α., και ο Άιρικ Άιγκλαντ (Eirik Eiglad), νορβηγός εκδότης του διεθνούς περιοδικού Communalism. Η Τζάνετ Μπιλ πρωτοστάτησε, για δύο δεκαετίες περίπου, στη διεθνή διάδοση των ιδεών της κοινωνικής οικολογίας και του πράσινου κινήματος των Η.Π.Α. δίπλα στον σύντροφό της Μάρεϊ Μπούκτσιν (Murray Bookchin). Ο Άιρικ Άιγκλαντ συμμετέχει στην ομάδα Democrative Alternative.

Tο πρόγραμμα των δύο εκδηλώσεων αναλυτικότερα έχει ως εξής:

Κοινωνική Οικολογία και Ελευθεριακός Κοινοτισμός

Αθήνα: 1/11/2008 Πολυτεχνείο, Αμφιθέατρο Τ ΜΑΧ, ώρα: 18.00
Θεσσαλονίκη: 8/11/2008 Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ώρα: 18.00

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

2008-09-18T10:45:00.003+03:00

ΛΟΓΟΣ και ΠΙΣΤΗ

2008-09-12T11:13:00.003+03:00

Ο πολύ παλιός άνθρωπος ερχόταν σε επαφή και βίωνε φαινόμενα και καταστάσεις που ήταν πρωτόγνωρα και ανερμήνευτα. Η εναλλαγή ημέρας και νύχτας , - θα ξαναβγεί ο ήλιος άραγε;- το κρύο, οι κεραυνοί τα ηφαίστεια, τα άστρα, αλλά κυρίως βίωνε την αγωνία του θανάτου. Η μεγάλη τραγωδία του ανθρώπου.
Τα βιώματα αυτά τον έκαναν ή να σηκώσει το κεφάλι και να προσπαθήσει να τα ερμηνεύσει οπότε ανακάλυψε την οντολογία και σε συνέχεια την επιστήμη , ή τον έκαναν να σκύψει το κεφάλι και ανακαλύψει τον θεό δημιουργό και την θρησκεία.
Ο παλιός άνθρωπος συνεχίζει να ζει και στις μέρες μας. Είναι πολύ δυνατός και πολυάριθμος. Εφ όσον απορρίπτει τον λόγο και την επιστήμη, ενσπείρει τον φόβο του υπερφυσικού αλλά και εν δυνάμει τιμωρού θεού δημιουργού , γιατί από αυτόν τον εξωσυμπαντικό θεό εξαρτάται η δική μας τύχη και το μέλλον μας.
Βασικό στοιχείο της επιστήμης πρέπει να είναι η ηθική. Φυσικά δεν αναφέρομαι σε υπερβατική ηθική που είναι αποτέλεσμα προφανώς των ενδόμυχων σκέψεων κάποιου ταραχώδους μυαλού , αλλά της ηθικής που μπορεί να προσεγγιστεί με τον ηρακλείτειο λόγο και είναι εναρμονισμένη με την Φύση την ενσυνείδητη ύλη δηλαδή που ταυτίζεται με τον νόμο αλλά και το Όν και το πυρ και το Θείο. Οι εκφράσεις της ηθικής αυτής δεν είναι απόλυτες και μπορεί να διαφέρουν σε τόπο και χρόνο.
Η επιστήμη μπορεί να κάνει και λάθη, ακόμη και αν χαρακτηρίζεται από την ηθική. Εφ όσον έχουμε πολλές σχολές φιλοσοφίας αντικρουόμενες μεταξύ τους ή αναιρούμενες επιστημονικές απόψεις , αν όχι όλες, τουλάχιστον όλες εκτός από μία είναι λανθασμένες.
Το ζητούμενο όμως δεν είναι ο προσδιορισμός της μίας και μοναδικής αλήθειας αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος να σηκώνει το κεφάλι του και να αντικρίζει κατάματα τα πάντα γύρω του. Αυτό κατά την γνώμη μου είναι και το καθήκον του ανθρώπου.
Έτσι γίνεται καλύτερος και αποκτά και αθανασία.
Εχθροί της πορείας αυτής του ανθρώπου είναι οι κάθε μορφής θρησκείες και ιερατεία.
Στην Ινδία αυτοκτόνησε ένα κορίτσι γιατί φοβήθηκε ότι θα καταστραφεί η γη από το πείραμα του CERN και στην Ισπανία και την Χαβάη υποβλήθηκαν δεκάδες μηνύσεις κατά των υπευθύνων του πειράματος. Στην Ελλάδα τηλεοπτικοί παπάδες αναγνώστες και ερμηνευτές του ενός και μοναδικού αποδεκτού βιβλίου και δεινοί εσχατολόγοι σκορπίζουν φοβίες αριστερά και δεξιά.
Κάτι που με απασχολεί καιρό τώρα είναι ότι στην αρχαία Ελλάδα η οντολογία ξεκίνησε μακριά από την κυρίως χώρα ( ξεκίνησε στην Ιωνία και Κάτω Ιταλία ) παρ’όλο που εδαφοκλιματικά δεν θα έπρεπε. Γιατί άραγε ; Μήπως γιατί βρισκόντουσαν μακριά από τα κέντρα εξουσίας της εποχής , δηλαδή τα μαντεία και τα ιερατεία τους;

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

2008-08-20T23:59:00.005+03:00

Κατάλαβα ότι κάτι θα άλλαζε όταν φόρεσα τα ρούχα πόλης. Το παντελόνι το αισθανόμουνα να με ακουμπά ενοχλητικά παντού και να με ειδοποιεί ανώφελα ότι βρίσκεται εκεί γύρω μου. Το δεύτερο σόκ ήταν στο καράβι όταν οι greeks δίπλα μου ξεφορτωνόντουσαν συνεχώς τις γόπες τους στην θάλασσα , που ως γνωστόν εκτός από απύθμενος βόθρος χρησιμεύει και σαν τεράστιο τασάκι. Από κει και πέρα οι προειδοποιήσεις της άλλης καθημερινότητας διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο νευρωτικός οδηγός , οι ταμπουρωμένοι στον εαυτό τους Αθηναίοι , η αποπνιχτική ατμόσφαιρα της πόλης.
Πέρασα πάντως καλά , βουτιές στα πεντακάθαρα κρυστάλλινα νερά στις βάθρες της Σαμοθράκης -αχ αυτή η αίσθηση να κολυμπάς και να πίνεις νερό ταυτόχρονα. Ανάβαση στις χαράδρες και στα φαράγγια με μόνιμη παρέα το βουητό του τρεχούμενου νερού. Μπάνιο στις συνήθως ταπεινές παραλίες του νησιού. Και η φοβερή και τρομερή – για μένα μόνο που δεν υποφέρω το ζεστό νερό – αλλά τόσο αναζωογονητική λουτροθεραπεία στα ελεύθερα θερμά λουτρά στα Θέρμα.
Και φυσικά μουσικές με κάθε λογής κρουστά και φλογέρες και γκάιντες και σάζι και ούτι αλλά και χορός κάτω από το φεγγάρι και τα πεφταστέρια , που μωρέ πάλι δεν πρόλαβα να κάνω κάποια ευχή πριν να σβήσουν.
Καινούργιες γνωριμίες και φιλίες με συντρόφους , ευγενικές και ευαίσθητες ψυχές , που δεν θες να μείνουν μία καλοκαιρινή γνωριμία αλλά να συνεχίσεις να τους συναντάς και τον χειμώνα. Αλλά δυστυχώς και σκεπτικισμός για τις, κατά την γνώμη μου, σπεκουλαδόρικες προθέσεις παλιών φίλων.
Τα πλατάνια , τα νερά , η κοινοκτημοσύνη στο κάθε τι , το κοινό συσσίτιο – το Ρηνιό μαγείρεψε τις πιό νόστιμες φακές που έχω φάει- η στενή διαβίωση και οι κοινοί κίνδυνοι μας φέραν όλους πολύ κοντά.
Οι κίνδυνοι δεν ήταν ούτε τα φίδια , ούτε τα κατσίκια η τα ξωτικά του δάσους αλλά οι γνωστές δυνάμεις που εκτός των άλλων έχουν αναλάβει και την περιφρούρηση του ορθώς διαβιείν και φέρεσθαι που μας την έπεφταν επανειλημμένα και μας τρομοκρατούσαν για την αναίδειά μας να θέλουμε να κάνουμε διακοπές χωρίς να διαθέτουμε την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια. Ως γνωστόν οι άνεργοι και οι εργαζόμενοι των 700 και 900 ευρώ δεν μπορούν να κάνουν νομότυπες διακοπές για περισσότερο από 2 ημέρες εκτός και αν παρανομήσουν και κατασκηνώσουν ελεύθερα. Ο μη πλούτος στις μέρες μας διώκεται.
Φιλιά σε όλους τους Απάτσι.

Φεστιβαλ γιά το Δικαίωμα της Ελεύθερης Κατασκήνωσης

2008-07-26T01:36:00.003+03:00

2ημερο φεστιβάλ για το δικαίωμα της ελεύθερης κατασκήνωσης στο Χορευτό Πηλίου.

Παρασκευή 15 Αυγούστου στην παραλία Παρίσαινας

ανοιχτή συζήτηση γιά το ελεύθερο και υπεύθυνο κάμπινγκ και τις παραλίες χωρίς τσιμέντο και αυτοκίνητα και μετά roots rock ρεμπέτικο

Σάββατο 16 Αυγούστου στην παραλία Χορευτού

Live με τους

FUNDRACAR

63 HIGH

KAKO SYNAPANTIMA

ALCALICA

DIRECT CONNECTION sound system

ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2008 Β

2008-07-24T22:43:00.003+03:00

Μερικές ακόμη φωτογραφίες από την πανέμορφη Αλόννησο.

Τις φωτογραφίες τις τράβηξε η Τόνια , εγώ έκανα μικρές παρεμβάσεις στο photoshop. Αφαίρεση αντιαισθητικών καλωδίων κλπ.

Αρκεστείτε στις εικόνες γιατί δεν μπορώ να δώσω επεξηγήσεις .

Πάντως ο μικρός σκυλάκος είναι ο Μάρκος , μέρος και αυτός της πανίδας του νησιού.

Του χρόνου το καλοκαίρι θα προσπαθήσω να πάω.

ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2008

2008-07-19T19:40:00.004+03:00

Δεν θα σου περιγράψω την υπέροχη Αλόννησο, το ιδανικό θα ήταν να την γνωρίσεις μόνος/η σου. Για την περίπτωση λοιπόν που αποφασίσεις να την επισκεφθείς, θα σου δώσω μία μικρή γεύση από τις δικές μου εμπειρίες, που ίσως σε βοηθήσουν να περάσεις καλλίτερα.

Δεν διαθέτω όχημα, ούτε οδηγώ, γι’ αυτό διάλεξα να μείνω στο Πατητήρι (λιμάνι). Από εκεί ξεκινούν τα λεωφορεία για το Παλιό Χωριό (χώρα) και την Στενή Βάλλα, καθώς και τα καϊκάκια για τις βόλτες στις παραλίες της Αλοννήσου και το θαλάσσιο πάρκο. Εκεί επίσης βρίσκεται και το κέντρο ενημέρωσης της MOm, στο οποίο μπορείς να ενημερωθείς για την γλυκύτατη Monachus Monachus. Το Πατητήρι διαθέτει φαρμακείο, την μοναδική (Εθνική) τράπεζα στο νησί, πολλές ταβέρνες και μπαράκια για όλα τα γούστα (μέχρι και after έχει). Στην βορειοανατολική πλευρά του λιμανιού βρίσκονται δύο υπερυψωμένα μπαράκια με όμορφη μουσική και υπέροχη θέα στην θάλασσα.
Στην πανσιόν ΧΑΡΑ που έμεινα, βρήκα πολύ καλή τιμή, πανέμορφη θέα και την καλλίτερη φιλοξενία που έχω βρει στη ζωή μου. Η Χαρά είναι τόσο ευδιάθετη και καλοσυνάτη που την νιώθεις αμέσως φίλη σου. Δεν μπορείς να φύγεις από το νησί χωρίς να υποσχεθείς στον εαυτό σου ότι θα ξανασυναντήσεις αυτή τη γυναίκα. Το δωμάτιό μου ήταν πάντα δροσερό, καθαρό και περιποιημένο. Αν πας στην Στενή Βάλλα, πήγαινε οπωσδήποτε στο εστιατόριο ΦΑΝΑΡΙ . Εκεί θα σε υποδεχθεί ο μεγάλος γιος της Χαράς, ο Νίκος και θα σε σκλαβώσει με την περιποίηση και την φιλοξενία, που σίγουρα κληρονόμησε από την μητέρα του.
Αν πάλι θες να φας κάπου πιο κοντά στο Πατητήρι, θα σου συνιστούσα το REMETZO στον Ρουσούμ Γυαλό. Απέχει μόλις 5-10 λεπτά με τα πόδια από το λιμάνι και, εκτός από καλό και νόστιμο φαγητό (η ομώνυμη σαλάτα είναι υπέροχη!), θα βρεις φιλικούς και πρόσχαρους ανθρώπους. Αν πας, δώσε πολλά φιλιά στους φίλους μου Λάκη, Κατερίνα ,τον Κώστα και τον μικρούλη Παύλο.
Για θαλάσσια εκδρομή αξίζει η ¨Στέλλα¨ του καπετάν Παναγιώτη. Στοίχιζε ελάχιστα και περιλαμβάνει κολύμπι στην Περιστέρα (μεγάλη νησίδα ανατολικά της Αλοννήσου), επίσκεψη στην Μπλε Σπηλιά , ξανά κολύμπι στον Άγιο Δημήτριο που είναι από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού και γεύμα στα Καλαμάκια. Μέσα στην τιμή είναι επίσης : φρούτο, καφές, τυρόπιτα στριφτή, μπίρα ή αναψυκτικό, το γεύμα (φρέσκο ψάρι, χωριάτικη, χόρτα, τζατζίκι και κρασί) και στην επιστροφή κέικ και καρπούζι. (Με τόσα που φάγαμε απορώ πώς δεν πιάσαμε πάτο). Α! Αν πας, μην πάρεις ομπρέλα, η ΣΤΕΛΛΑ έχει και από αυτές.
Αν όμως θέλεις λιγότερο τουριστικές και περισσότερο ¨Ροκ¨ καταστάσεις (το γούστο μου), μπορείτε με την παρέα σου να κάνετε την βόλτα σας με την πανέμορφη ΝΕΡΑΪΔΑ. Θα σας ταξιδέψει στις ομορφιές της Αλοννήσου και της Περιστέρας, σε υπέροχες ¨θαλασσοσπηλιές¨ και θα σας χορέψει ανάμεσα σε παιχνιδιάρικα δελφίνια. Κι αν κανείς σας στο μεταξύ θελήσει να πάρει έναν υπνάκο, μην ανησυχείτε, η ΝΕΡΑΪΔΑ διαθέτει και αιώρα! . Τον καπετάνιο, τον Γιώργο που θα γίνει σίγουρα φίλος σας, θα τον βρείτε το βραδάκι στο Παλιό Χωριό, στους ΑΕΡΗΔΕΣ. Εκεί η όμορφη Σόνια (γκαρσόνα Β΄) θα σας ετοιμάσει το καλλίτερο MOCHITO.

Ελπίζω να μην σε κούρασα, ούτε να νομίζεις ότι προσπαθώ να κάνω διαφήμιση σε όλους όσους αναφέρω. Μοιράζομαι μαζί σου μόνο λίγες από τις όμορφες στιγμές που έζησα στην Αλόννησο για να σε διευκολύνω να ζήσεις κι εσύ παρόμοιες, αλλά συγχρόνως ευχαριστώ και τιμώ αυτούς τους ανθρώπους, χάριν των οποίων πέρασα τόσο όμορφα.

Υ.Γ. Αν θέλετε να δείτε φώκιες, πρέπει να πάτε εκτός σεζόν, γιατί όταν έχει πολλή κίνηση φοβούνται και κρύβονται. Μόνο παρακαλώ παιδιά, μην πάτε όλοι μαζί τον Σεπτέμβριο γιατί σκοπεύω να ξαναπάω και ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΦΩΚΙΕΣ!

Η φίλη, Τόνια
14 Ιουλίου 2008

Η Τόνια είναι πολύ καλή φίλη και υπήρξε συντρόφισσα στην ζωή και στα ταξίδια.

tony jakarta

ΕΛΕΥΘΕΡΟ CAMPING ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

2008-07-16T03:30:00.006+03:00

Ο Αχελώος με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που τον είδα καθώς πήγαινα από το Αετοχώρι προς τα Δυτικά και κάπου επάνω στον αυχένα του βουνού είδα ένα ασημένιο φίδι να στριφογυρίζει κάτω χαμηλά , να χωρίζεται και να ξαναενώνεται να γράφει μαιάνδρους να απλώνεται και να μαζεύει και να χάνεται στο βάθος προς τα Νότια.
Από τότε τον κολύμπησα. Τον κατέβηκα με καγιάκ από το γεφύρι του Κοράκου - ήταν το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων παρακαλώ , με άνοιγμα αν θυμάμαι καλά 65 μέτρα , τώρα σώζονται μόνο οι δύο βάσεις του τόξου και η βίγλα τελωνείο- ως το γεφύρι του Καταφυλλίου . Σχεδόν τον διέσχισα ολόκληρο ως επάνω το Χαλίκι φωτογραφίζοντας τον και κολυμπώντας στα δροσερά νερά του.
Κατασκήνωσα σε νησάκι του κάτω από τα Βραγιανά , κινδύνεψα να αγκαλιαστώ μαζί του για πάντα όταν έψαχνα κάτω από συνεχή καταρρακτώδη βροχή την σπηλιά του Πάνα κάπου στα Γρυμπιανά και από κάτω ο Αχελώος να μουγκρίζει και να κοχλάζει. Θεριό ανήμερο να σκίζει τα βουνά Και η Πίνδος να ρουφάει άπληστα την οργόνη του ποταμού και να την μοιράζει απλόχερα στην φύση ολόγυρα .
Η Πίνδος χωρίς τον Αχελώο θα ήταν μία σκέτη σάρα. Ένας σωρός από βράχια και πέτρες που θα κατρακυλούσαν ώσπου ,τίποτα.
Υπάρχουν ακόμη και υπουργοί , ή κυρίως υπουργοί που επιμένουν στο αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης του ’50.Δεν έχουν καταλάβει ότι την ύπαρξή τους την οφείλουν στα ποτάμια και στις αρκούδες και στα ψάρια και στα δέντρα και όχι στους ψηφοφόρους τους και στους μεγαλοεργολάβους. Μην περιμένετε να το καταλάβουν από μόνοι τους .Πρέπει να τους το δείξουμε εμείς .

ΕΛΕΥΘΕΡΟ CAMPING ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ - 2008 Στη μικρή Σετσουάν της Ελλάδας του μέλλοντοςΣτον υπό εκτροπή Αχελώο.Στην Μεσοχώρα, κατάματα με την αμήχανη φύση.
7 - 8 - 9 και 10 ΑυγούστουΈνα camping με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενοπου θα το δώσουμε όσοι θα συμμετέχουμε.

Πέμπτη 7 Αυγούστου:
Συνέλευση στο campingΣυγκέντρωση με τη συμμετοχή κατοίκων της περιοχής και κοινωνικές δράσεις

Παρασκευή 8 Αυγούστου:
Συναυλία στην πλατεία του χωριού με την Τρικαλινή κομπανία "Βασίλη Τσιτσάνης"

Σάββατο 9 Αυγούστου:
Συναυλία στην πλατεία του χωριού με τον Δ. "Πουλικάκο με τους Άσσους του καράτε"

Κυριακή 10 Αυγούστου:
Πορεία το πρωΐ στο φράγμα της Μεσοχώρας. Το βράδυ παράσταση στην πλατεία του χωριού απο τη θεατρική ομάδα του Nosotros βασισμένη στην "Πρόταση Γάμου" του Α. Τσέχωφ.
Κάθε απόγευμα στο camping συνέλευση και συζητήσεις με την ευρύτερη θεματική:

Κοινωνία και Φύση / Πόλη και Ελευθερία

Για περισσότερες πληροφορίες στο http://aheloos.blogspot.com/

pay no more ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΕΡΟΣ 18-19-20 aug

2008-07-14T08:56:00.013+03:00

Z.A.M FESTIVAL LEROS AYGOUSTOS 2008!!!

ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΙΚΗ ΑΜΟΥΔΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟΥΡΝΑΣ , ΜΕ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ , ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ,ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ,ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ!!!. ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ , Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΟΥΡΝΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ , ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ!! ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ EINAI : PAY NO MORE!!! ΕΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ !!! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ!!!

Έψαξα στον σκληρό μου και βρήκα από παλιότερες συλλογές μερικά σκόρπια mp3.

Βάζω link παρακάτω από την τελευταία που μπορείτε να την κατεβάσετε ΔΩΡΕΑΝ.

H Zero Artistic Movement ειναι μια κολεκτιβα μουσικων που σκοπο της ειναι να βγαζει και να προωθει μουσικη εξω απο το καπιταλιστικο και εμπορευματικο κατεστημενο της μουσικης βιομηχανιας.Η νεα της συλλογη ΖΑΜ vol.4 μολις βγηκε.Μπορειτε να την κατεβασετε και να εχετε την δικη σας κοπια απο εδω:

http://rapidshare.de/files/39352323/ZAM4.rar.html

Στο rar αρχειο θα βρειτε:ενα φακελο με τα κομματια της συλλογης και αλλο ενα φακελο με τα εξωφυλλα σε μορφη tif αρχειων για την καλυτερη εκτυπωση τους.

Tracklist:1.PORNOSTROIKA DADAIFI-Manifesto ZAM

2.VARATE VIOLITZIDES-Ymnos sto Chaos

3.GUYDEBORIANS-Angglotsoliades

4.SOLITARY PEOPLE-Mayros Kiknos (Metro Decay cover)

5.PORNOSTROIKA DADAIFI-Katara

6.A-STERITIKO-Mia zoi7.RADIENERGIA-Anakiklosi

8.PORNOSTROIKA DADAIFI-Diethnis (La National remix)

9.ARHI TOU TELOUS-Kseperasma misous

10.A-STERITIKO-Panoplia(K.Kavafis inspired)

11.OMJECT and FRANTIC AEROSTAT-Autokritiki

12.SOLITARY PEOPLE-Sex 13th Beufort

13.VARATE VIOLITZIDES-Gemisame skata

14.AMITSIANOI DOLOFONOI-Free Willy

15.OMJECT-El Guero Punko

16.PHOPUX-A taste of things to come

Τη συλλογη θα την βρειτε σε cd και σε διαφορα στεκια και καταληψεις σε ολη την Ελλαδα.

Στηριξτε την DIY σκηνη

Ας σκοτωσουμε μια και καλη την βιομηχανια της μουσικης!

Γιατί όλα τα ωραία πρέπει να είναι δωρεάν.

ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ ΒΛΑΣΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

2008-07-10T09:31:00.008+03:00

10-13 Ιουλίου 2008, οι φετινές Γιορτές της Γης

Μια απόπειρα αντίστασης στην εμπορευματοποίηση, την ισοπέδωση και την ομογενοποίηση της τέχνης, του πολιτισμού και της διασκέδασης θα αποτελέσουν και φέτος οι «Γιορτές της Γης», το εναλλακτικό έθνικ φεστιβάλ, που θα διοργανωθεί για όγδοη συνεχή χρονιά στη Βλάστη Κοζάνης, από τις 10 έως τις 13 Ιουλίου 2008, με την οργανωτική ευθύνη της Κοινότητας Βλάστης και την συνεργασία της ΟΙΚΟΤΟΠΙΑΣ. Για μια ακόμα χρονιά, σε υψόμετρο 1.240 μέτρων, στα οροπέδια του Σινιάτσικου, έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες θα δώσουν το «παρών» σε μια πολυπολιτισμική γιορτή, μια συνάντηση πολιτισμών που επιχειρεί να αναδείξει την ύπαρξη του διαφορετικού και να αποδείξει ότι η συνύπαρξη των πολιτισμών μόνο γιορτή μπορεί να είναι.

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2008

Ανεπίσημο ξεκίνημα, με πάρτυ μετά τις 10 το βράδυ.

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008

Παραδοσιακή Κομπανία Γιώργου Μπέλλου (εναλλακτική σκηνή, 19.00)
Η «Παραδοσιακή Κομπανία Γιώργου Μπέλλου» αποτελεί μια άλλη θεώρηση στην παραδοσιακή μουσική και είναι μία από τις λίγες πλέον παραδοσιακές κομπανίες της Ηπείρου. Είναι ένα μουσικό σχήμα που αποτελείται από την νέα γενιά μουσικών στα Γιάννινα, που έχουν ως συνειδητή επιλογή την μελέτη και απόδοση της παραδοσιακής μουσικής.

Χαΐνηδες (κεντρική σκηνή, 22.00)
Ένα μουσικό ταξίδι από την Κρήτη ως τη Μικρασία από εκεί στην Ανατολή και πάλι πίσω στα Βαλκάνια, με πάθος, μεράκι και εκρηκτικά ηχοχρώματα. Ταξιδευτές και ονειροπόλοι, ρεαλιστές και αντάρτες (όπως δηλώνει και το όνομά τους), οι Χαΐνηδες, πιστοί στην παράδοση, την χρησιμοποιούν σαν γέφυρα στις μουσικές τους αναζητήσεις και τραγουδούν για την ουτοπία και την ελευθερία

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008

Φωτεινή Βελεσιώτου (εναλλακτική σκηνή, 19.00)
Η Φωτεινή Βελεσιώτου είναι μια φωνή που είναι αδύνατον να μας αφήσει αδιάφορους. Πέρσι είπε δυο τραγούδια με την Μάρθα Φριντζήλα. Η φωνή της και το ήθος της σε κερδίζουν με την πρώτη, θυμίζοντας συγκινητικά και απίστευτα την Σωτηρία Μπέλλου. Γιατί η Φωτεινή έχει μια καθαρότητα που της δίνει τη δυνατότητα να συνομιλεί άμεσα με το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι. Μαζί της ο Λάρρυ Χαριτίδης (μπουζούκι) και ο Μάκης Πάντσιος (κιθάρα)

Khalid K. a magic soundscape (France) (κεντρική σκηνή, 21.00)
Οι εκπληκτικά ζωντανές εικόνες που μας μεταφέρει ο Khalid K δημιουργούνται με την τοποθέτηση του ενός πάνω στον άλλο ήχων που παράγει με τη φωνή του. Αυτή είναι βέβαια μία μόνο πλευρά της μαγείας του Khalid K. Οι υπόλοιπες είναι η χάρη του, η τέχνη του και η ικανότητά του, που του επιτρέπουν να εξαϋλώνεται στην παράσταση, αφήνοντας στη σκηνή μόνο τις εικόνες της φαντασίας του και το τραγούδι του. Είναι μουσικός, μίμος, ταχυδακτυλουργός, παραμυθάς ή κλόουν; Είναι τελικά όλα αυτά

Kultur Shock Balkan punk from Seattle (USA) (κεντρική σκηνή, 23.00)
Kultur Shock δεν είναι απλά το όνομα της μπάντας από το Seattle. Απαρτίζεται από ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και χαρακτηρίζεται από ένα μωσαϊκό ήχων: χιπ χοπ και φανκ, παραδοσιακή μουσική από τα Βαλκάνια και λάτιν, τζαζ και πανκ. Έφυγαν πρόσφυγες από τις πατρίδες τους αλλά δεν αφομοιώθηκαν στον νέο τους κόσμο. Κυρίως δεν αφομοιώθηκαν από την μουσική βιομηχανία. Αυτοί οι αλλόκοτοι τσιγγάνοι χλευάζουν τα σύνορα και τις στρατιωτικές επεμβάσεις, πάνε κόντρα στις εθνικές και φυλετικές διακρίσεις, αηδιάζουν με την κυρίαρχη μαζική κουλτούρα και την εμπορευματοποίηση. Η μουσική είναι η δική τους εξέγερση. Και τα live τους μια σειρά από αναπάντεχες εκρήξεις

Σάββατο 12 Ιουλίου 2008

Al Gaida (από το μεσημέρι στο κάμπινγκ και το απόγευμα στον χώρο του φεστιβάλ)
Βασίλης Γραμματικός: γκάινταΚώστας Βλαχογιάννης: νταούλισε σκοπούς βαλκανικούς, μακεδονίτικους, θρακιώτικους και ότι ήθελε προκύψει...

Trigon Ethno Jazz from Moldova (κεντρική σκηνή, 21.00)
Το Ethno Jazz group Trigon δημιουργήθηκε το 1992 από τον βιολιστή Anatol Stefanet που έχει χαρακτηριστεί ως ο Jimi Hendrix του βιολιού. Οι συνθέσεις τους χαρακτηρίζονται από πολυμορφία καθώς ενσωματώνουν στοιχεία της παραδοσιακής αλλά και ροκ, φανκ και κλασσικής μουσικής. Με πάθος και δεξιοτεχνία ξεφεύγουν σε αυτοσχεδιασμούς και συνδυάζουν την βαλκανική μουσική με την κοσμοπολίτικη ελευθερία της τζαζ.

Boban i Marko Markovic Orkestar Brass Madness from Serbia (κεντρική σκηνή, 23.00)
Η ορχήστρα του Boban και Marko Markovic είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη και γνωστότερη μπάντα χάλκινων πνευστών των Βαλκανίων - αν όχι όλου του κόσμου! Μεταφέροντας την μεγάλη μουσική παράδοση των Roma τσιγγάνων της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων εισάγει χρώματα και αισθητική καθαρής swing, δένοντας το Βαλκανικό στοιχείο με φανκ ρυθμολογία σε ένα ατέλειωτο γλέντι αισθήσεων. Από τις ταινίες του Emir Kusturica, ο Boban και η μπάντα του σε μία φρενήρη πορεία προς την κορυφή της σύγχρονης world μουσικής...

Γιάννης Χαρούλης (live στο κάμπινγκ, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα)
Όταν ήταν μικρός έπαιζε μαντολίνο προσέχοντας τα πρόβατα του πατέρα του, έψαλλε στην εκκλησία του χωριού και τραγουδούσε στα τοπικά πανηγύρια. Σήμερα, παρέα με το λαούτο του, τη μουσική κληρονομιά της Κρήτης και τα βιώματα του, ο Γιάννης Χαρούλης ακολουθεί τη δική του επιτυχημένη πορεία στο χώρο της μουσικής. Θα είναι μαζί μας σε μια μοναδική συναυλία, 2 ώρες μετά τα μεσάνυχτα στο κάμπινγκ, με γνωστά τραγούδια όχι μόνο από την προσωπική του δισκογραφία αλλά και μεγάλων συνθετών καθώς και με τραγούδια από την πατρίδα του, την Κρήτη

Κυριακή 13 Ιουλίου 2008

V.I.C. (εναλλακτική σκηνή, 19.00)
V.I.C., ένα συγκρότημα από τα Ιωάννινα. Ο Αλέξης Καραμέτης, o Άκης Ζώης και ο Άρης Γιαννόπουλος, κιθάρα, μπάσο και τύμπανα. Και Rock ήχος σε συνδυασμό με παραδοσιακούς ρυθμούς της Ηπείρου ή μάλλον ένα μουσικό κράμα ήχων από όλο τον κόσμο, «φιλτραρισμένο» με μια ιδιαίτερη αντίληψη.

Hands Percussion Team (Malaysia) (κεντρική σκηνή, 21.00)
Η ομάδα Hands Percussion προκάλεσε μια πραγματική πολιτιστική έκρηξη στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή της Μαλαισίας το 1997. Από τότε, αυτό που γεννήθηκε μέσα από την επιθυμία να γίνει το κινέζικο drumming πιο καλλιτεχνικό και δημιουργικό μεταμορφώθηκε σε ένα φανταστικό γκρουπ που μελετά διάφορους πολιτισμούς όπου το τύμπανο έχει πρωταγωνιστικό ρόλο για να δημιουργήσει διαπολιτισμικούς ήχους και ρυθμούς σε κάθε του παράσταση.

DelaDap Sound of Urban Gypsies... (Austria) (κεντρική σκηνή, 23.00)
Οι !Deladap, η πολυεθνική μπάντα που έχει έδρα την Βιέννη, ξεπερνούν τα σύνορα, γεφυρώνουν πολιτισμούς, ζωντανεύουν τις παλιές τσιγγάνικες μουσικές παραδόσεις αλλά και τις συνδυάζουν παιχνιδιάρικα με τους σύγχρονους ηλεκτρονικούς ήχους. Έτσι επιβεβαιώνουν το όνομά τους, καθώς Dela dap σημαίνει «δώσμου τον ρυθμό» στην γλώσσα των Roma. Εξαιρετικοί μουσικοί, καταπληκτική σκηνική παρουσία, χαρούμενη διάθεση, ήχος που σου φτιάχνει το κέφι, ρυθμοί που σε παρασύρουν σε ένα συνεχές λίκνισμα.

και ακόμη...

Nouvelle Lune Street Theater from Italia (Παρασκευή & Σάββατο στις 20.00)
Theatre group Nouvelle Lune was born in Carrara (Tuscany, Italy). It is made up by young artists coming from various professional and personal experiences in the fields of acting, sculpting, illustrating, mime art, music and pedagogy, in contact with international theatre realities and non -conventional human and educational situations.

Βασίλης Βασιλάτος & "E.M.Percus-ensemble
σε καθημερινά happenings, επιδείξεις και σεμινάρια κρουστών...

Γιά περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα των οργανωτών :

http://www.oikotopia.gr/

Εφ όσον καταφέρει να πάει η recreate θα έχουμε και ανταπόκρισηηηη . Με φωτογραφίες.

ΛΟΦΟΣ ΣΤΡΕΦΗ ΥΠΟΓΕΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΚΗΝΗ

2008-07-09T20:30:00.005+03:00

indie free festival

Λόφος Στρέφη Σάββατο 12 Ιουλίου

To INDIE FREE FESTIVAL 18
είναι μια γιορτή της Αυτονομίας...
ένα ανοιχτό συμμετοχικό πείραμα
μιας οικονομίας χωρίς αμοιβή και χωρίς κέρδος...

stage 1 [underground rock]

4.30-5.15 CARTOONS [alternative rock]

5.15-6.00 SPINNERS [grunge]

6.00-6.45 FACETHEMUSIC [indie]

6.45-7.30 YELLOW DIGIT [post rock]

7.30-8.15 VELVOIDS [garage rock]

8.15-9.00 ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ [dadaism]

9.00-9.45 LORD 13 [stoner]

9.45-10.30 BIOMASS [electronika]

10.30-11.15 MARY AND THE BOY [experimental]

11.15-12.00 LOST BODIES [dadaism]

12.00-12.45 KATRIN AND THE THRILL [dark rock]

12.45-1.30 RADICAL GEE AND THE MOOVING TARGET [reggae]

1.30-2.15 THE SCREEMING FLY [space garage]

2.15-3.00 SKARIBAS [ska-punk reggae]

3.00-3.45 ΡΟΔΕΣ [hip hop]

3.45-4.30 BLISS [rock]

4.30-5.15 MONOVINE [alternative]

5.15-6.00 BLENDER [ska /funk]

projections visual arts: VOID OPTICAL ART LABORATORΥ

stage 2

[ambientrancedelica experience] ambient dub zone (from 6:00 to 12:00)

6.00-7.00 DOUBLE D [dubstep]

7.00-8.00 KERNELCOREMODE [experimental]

8.00-9.00 SISSY STARDUST [psychedelic ambient]

9.00-10.00 RAMAN [ambient]

10.00-11.00 ZEROSINAPSI [electronika] http://www.otolab.net/ (milano)

11.00-12.00 SPIRAL ETERNAL [psychedelic space]

electro acid psychedelic zone (from 12:00 till morning)

12.00-1.15 HIGHPNO
1.15-2.30 DR. SAMMY
2.30-4.00 FUN E
4.00-5.30 CHRIS D
5.30-7.00 CRYSTAL ZERO
7.00-11.00 NATURAL HIGH FAMILY
featuring IRAKLIS MINDPHASER
and DIMITRI NATS

Από το http://voidnetwork.blogspot.com/

Βασανιστές ζώων

2008-07-07T23:05:00.003+03:00

Είδα τη είδηση στο sky και δεν πίστευα σε ότι έβλεπα και άκουγα . Εγκατέλειψε κάποιος (πώς να τον χαρακτηρίσω βρε παιδιά) σε βραχονησίδα του Κορινθιακού μία έγκυο σκυλίτσα .Αυτό πρέπει να έγινε γύρω στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη. Η σκυλίτσα γέννησε 5 κουτάβια και παρ’όλες τις σκληρές και αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να επιβιώσουν έως πριν από δύο ημέρες όταν τα εντόπισε Άγγλος τουρίστας που περνούσε από εκεί κοντά με το ιστιοφόρο του. Ειδοποίησε μία ζωοφιλική οργάνωση στην Αγγλία και αυτή κάποια ελληνική η οποία και τα διέσωσε. Τα σκυλάκια τρεφόντουσαν με γλάρους και ψάρια και πίνανε βρόχινο νερό από κοιλότητες των βράχων. Ήταν σε αφυδάτωση και θα πέθαναν σίγουρα μαρτυρικά λόγω έλλειψης βροχοπτώσεων εξ αιτίας του καλοκαιριού. Τώρα φιλοξενούνται σε φιλικό χώρο , έχοντας την κατάλληλη περίθαλψη. Από καιρό ήθελα να ανεβάσω βίντεο με κακοποιήσεις ζώων , αλλά το θέαμα είναι τόσο οδυνηρό και αποκρουστικό που τα περισσότερα βίντεο δεν κατάφερα καν να τα δω.
Όσο πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είμαστε το κέντρο του σύμπαντος , ότι το κάθε τι πλάστηκε για να μας υπηρετεί ,ότι μπορούμε να σκοτώνουμε και να βασανίζουμε τα ζώα χωρίς τύψεις και τιμωρία δυστυχώς θα έχουμε και τέτοια φαινόμενα. Στα εκτροφεία , στα σφαγεία , στην δουλειά , στον δρόμο , στις ταυρομαχίες.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κάθε βασανιστής ζώων , ο κάθε κυνηγός είναι ένας εν δυνάμει δολοφόνος. Σκοτώνει και βασανίζει αυτά για τα οποία δεν διώκεται και μάλιστα για διασκέδαση. Ο φόβος της τιμωρίας και της φυλακής τον εμποδίζει να σκοτώσει τον γείτονα του .
Η ανωτερότητα ενός πολιτισμού φαίνεται από την προστασία που δείχνει στους αδυνάμους Άς αναλογιστούμε λοιπόν το μεγαλείο του πολιτισμού μας.

Αφού έγραψα όλα αυτά άκουσα στις ειδήσεις ότι σε χωριό των Χανίων , κάποιος σούβλισε και κρέμασε στην πλατεία του χωριού αδέσποτο σκύλο.Γιά παραδειγματισμό λέει.

Παραδειγματισμό γιά ποιούς;

Μάλλον γιά τους συγχωριανούς του.

Εγώ είμαι παλληκάρι ρε .

Άν δεν κάτσετε καλά θα σας σουβλίσω και θα σας κρεμάσω.

καταναλωτική εξάρτηση

2008-06-27T00:20:00.002+03:00

Παλιά οι οικονομολόγοι λέγαν ότι υπάρχουν ελαστικές και ανελαστικές δαπάνες. Υποτίθεται ότι τις ελαστικές δαπάνες (ακριβά αυτοκίνητα κινητά τηλέφωνα κλπ) τις κάνουμε όταν μας περισσεύουν χρήματα αφού έχουμε καλύψει τις βασικές μας δαπάνες και οι ανελαστικές που καλύπτουν τα απαραίτητα για την διαβίωση μας (τροφή κλπ)
Σήμερα οι γκουρού του marketing μας έδειξαν ότι απλά οι ανελαστικές δαπάνες δεν έχουν οροφή.

Ένα απόσπασμα από το Γυμνό Γεύμα του Ουίλιαμ Μπάροουζ .
Ας τολμήσουμε να αντικαταστήσουμε τον τοξικομανή με τον καταναλωτή και χρήστη κάρτας ή δανείου ή κάτι αντίστοιχου τον έμπορα με την τράπεζα και την πρέζα με το προϊόν ότι είναι αυτό.

Κατάλαβα , στα δεκαπέντε χρόνια της εξάρτησής μου , με ποιόν τρόπο ακριβώς λειτουργεί ο ιός της πρέζας. Είδα την πυραμίδα της πρέζας, με το ένα επίπεδο να τρώει το αμέσως παρακάτω (δεν είναι τυχαίο που που οι υψηλά ιστάμενοι στην ιεραρχία της πρέζας είναι πάντοτε κάτι χοντροί ενώ τα πρεζάκια του δρόμου είναι είναι πάντα αδύνατα) μέχρι πάνω την κορυφή ή τις κορυφές μια και υπάρχουν πολλές πυραμίδες της πρέζας που τρέφονται από τις σάρκες των λαών όπου του κόσμου κι όλες τις δομημένες πάνω σε βασικές αρχές του μονοπωλιου:

1-Ποτέ μη δίνεις τίποτα χωρίς αντάλλαγμα.
2-Ποτέ μην δίνεις περισσότερο απ’ όσο πρέπει να δώσεις (πάντα να πιάνεις τον πελάτη στην ανάγκη και πάντα να τον κάνεις να περιμένει).
3- Πάντα πέρνε τα όλα πίσω άμα μπορείς.

Ο Έμπορας πάντα τα ξαναπαίρνει όλα. Ο τοξικομανής χρειάζεται όλο και περισσότερο πρέζα για να διατηρήσει την ανθρώπινη μορφή του… για να εξαγοράσει το Κτήνος.
Η πρέζα είναι το καλούπι απ’ όπου βγήκαν τα μονοπώλια και η απόλυτη κατοχή. Ο εθισμένος στέκει αμέτοχος στην άκρη καθώς συντονισμένα τα πρεζάκικα πόδια του στο μήκος κύματος της πρέζας τον πάνε καρφί για να υποτροπιάσει.
Η πρέζα είναι κάτι το ποσοτικό και μετριέται με ακρίβεια. Όσο περισσότερο πρέζα χρησιμοποιείς τόσο λιγότερη έχεις και όσο περισσότερο έχεις τόσο περισσότερη χρησιμοποιείς.
………………
Η πρέζα είναι το ιδανικό προϊόν … το απόλυτο είδος προς εμπορία. Δεν χρειάζεται να πείσεις τον πελάτη. Ο πελάτης θα συρθεί και μέσα από τον υπόνομο παρακαλώντας να αγοράσει …Αυτός που εμπορεύεται την πρέζα δεν πωλεί το προϊόν του στον καταναλωτή πουλάει τον καταναλωτή στο προϊόν του . Δεν βελτιώνει ούτε απλοποιεί το προιόν του. Εξαχρειώνει και απλοποιεί τον πελάτη. Και τους υπαλλήλους με πρέζα τους πληρώνει.

……….

Εδώ θα αναφέρω πάλι αυτό που είπε ο Ίβαν Ίλιτς: Οι ναρκομανείς της ανάπτυξης είναι έτοιμοι να πληρώσουν όλο και περισσότερο, για να απολαύσουν όλο και λιγότερο.

Το βιβλίο του Μπάροουζ είναι των εκδόσεων Απόπειρα και κοστίζει 17 ευρώ.
‘Όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει να το αγοράσει μπορεί να το κατεβάσει ελεύθερα από εδώ:

http://rapidshare.com/files/119109919/burroughs.naked.lunch.pdf

Αχρείοι

2008-06-25T00:21:00.005+03:00

Στην ζωή μας πάντα θα βρίσκουμε απέναντί μας αχρείους.

Και πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε.

Δεν θα γράψω κάτι γιά τον Ντουρούττι ή τον Στάλιν όσο και αν αυτή την στιγμή με εμπνέουν γιά να αντιμετωπίσω μία κατάσταση.

And did they get you to trade your heroes for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for cool breeze? Cold comfort for change?
And did you exchange a walk-on part in the war
for a lead-role in a cage?
–Roger Waters, David Gilmore,
Wish You Were Here

Και αυτό

"A hundred years, a thousand years,

We're marching on the road.

The going isn't easy yet,

We've got a heavy load.

The way is blind with blood and sweat,

And death sings in our ears.

But time is marching on our side.

We will defeat the years."

Τα αφιερώνω σε όσους από τους συντρόφους.

ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΕΣ Β ΜΕΡΟΣ

2008-06-24T08:48:00.002+03:00

Τον Σάββα είχα να τον συναντήσω αρκετά χρόνια. Ουζμπέκος με έντονα τα μογγολικά χαρακτηριστικά λόγω του Ουζμπέκου πατέρα του. Η μάννα του ήταν Μοσχοβίτισα από αυτές που όταν γεράσουν μοιάζουν σαν μπάμπουσκες με φουσκωμένα κόκκινα μάγουλα κα με μικρά έντονα μάτια. Με την αλλαγή του πολιτικού συστήματος ο Σάββας ασχολήθηκε με επιχειρήσεις και έβγαλε γρήγορα αρκετά λεφτά , τα οποία όμως έχασε εξίσου γρήγορα. Ο καπιταλισμός βλέπεις απαιτεί κάποια επιτηδειότητα την οποία δεν είχαν αυτοί οι νεοφώτιστοι φιλελεύθεροι .Οι περισσότεροι κάτι κατάλαβαν αφού καταστράφηκαν οικονομικά πρώτα. Τον Σάββα λοιπόν , που έλαβε το <ελληνοπρεπές> αυτό όνομα όταν ήλθε για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα ,
όταν έχασε όλα τα λεφτά του τον κατέλαβε μία μεγάλη απογοήτευση για την ζωή και βρήκε αποκούμπι σε μία από τις πάμπολλες χριστιανικές αιρέσεις που εκμεταλλεύονται τέτοιες καταστάσεις απόγνωσης για να αυξήσουν το ποίμνιο .
Βρέθηκε και γυναίκα ελληνίδα της ίδιας αίρεσης και μια νέα αρχή λοιπόν. Τον είχα σχεδόν καθημερινό επισκέπτη να μου περιγράφει την παλιά ζωή του και την καθημερινότητα στον σοσιαλισμό όπως την βίωνε αυτός. Με τα σπασμένα ελληνικά του και τα ελάχιστα ρωσικά μου , κάναμε συζητήσεις επί παντός επιστητού , ακόμη και για την φιλοσοφία. Μιά ημέρα θυμάμαι προσπαθούσε να μου εξηγήσει την αρετή της παρρησίας όπως την αντιλαμβανόταν ο ίδιος. Είχε μελετήσει σχετικά κατά πώς φαίνεται το προηγούμενο βράδυ και σαν καλός πωλητής και ομιλητής που ήταν έκανε διάλεξη με ύφος καθηγητή φιλοσοφικής σχολής. Κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς ερχόταν με ένα μπουκάλι ακριβό γαλλικό κονιάκ που με την βοήθεια μερικών φίλων το αδειάζαμε σε χρόνο dt , δημιουργώντας μία τέλεια ανδροπαρέα που την έχουμε ανάγκη κατά καιρούς. Κάπου εκεί είχα ανακαλύψει και το εξής παράδοξο με τον Σάββα. Αγνοούσε τον Ντόναλντ Ντάκ. Σοβαρά μιλάω.
-Ποιός είναι αυτός; Πώς τον είπες ;
Τι να πω . Νόμιζα ότι τον ήξερε όλος ο κόσμος.
Μάλλον τον ήξερε ο δικός μου περιορισμένος κόσμος.
Κάτι άλλο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν η αναφορά που έκανε για την ιστορία των ναρκωτικών στην πόλη του.
Μην με ρωτήσετε ποια ήταν η πόλη αυτή γιατί δεν θυμάμαι. Έχω επιλεκτική μνήμη και για κάποιους λόγους που δεν γνωρίζω , επέλεξα να την ξεχάσω.
Όλα λοιπόν τα περίχωρα της πόλης ήταν γεμάτα με παπαρούνες. Χιλιάδες στρέμματα με παπαρούνες. Εννοώ αυτές τις παπαρούνες που ανήκουν στην οικογένεια της μήκωνος της υπνοφόρου. Από αυτές βγαίνει το όπιο με χάραγμα και με την επεξεργασία του οπίου η ηρωίνη. Σκευάσματα από την πρώτη ύλη της παπαρούνας πουλιόντουσαν στα φαρμακεία χωρίς ιατρική συνταγή για την θεραπεία του πονοκεφάλου και ίσως και άλλες παρεμφερείς καταστάσεις. Ο Σάββας με διαβεβαίωνε ότι στην πόλη του δεν υπήρχαν πρεζάκια πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Δεν υπήρχαν χρήστες αυτών των ουσιών. Αυτό σίγουρα δεν έχει να κάνει με τον σοσιαλισμό γιατί γνωρίζω καλά ότι στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση υπήρχαν χρήστες ουσιών. Έχω διαβάσει ότι στην Μόσχα πιτσιρικάδες έκαναν χρήση βενζίνης και κόλας για να φτιαχτούν. Και σε άλλα μέρη της πρώην ΕΣΣΔ έκαναν χρήση χασίς Αλλά σε αυτή την μικρή πόλη του Ουζμπεκιστάν γιατί δεν δημιουργούταν η ανάγκη για χρήστες;
Μετά την πτώση του κομουνισμού άρχισαν να παρουσιάζονται και οι χρήστες. Μαζί με την άνοδο της φιλελεύθερης οικονομίας και την αβεβαιότητα για το αύριο που σέρνει μαζί του άρχισαν και τα πρεζάκια. Τώρα πια μου έλεγε ότι η πόλη είχε γεμίσει από χρήστες , ο στρατός κατέστρεφε όλες τις παπαρούνες που αυτοφύονταν για χιλιάδες ίσως χρόνια γύρω από την πόλη , αλλά η πρέζα κυκλοφορεί παντού κάνοντας μερικούς επιτήδειους πάμπλουτους , αυξάνοντας την διαφθορά στους φύλακες και αρρωσταίνοντας χιλιάδες κόσμο. Μη δογματικός και μάλλον σκεπτικός δεν μπορώ να ερμηνεύσω με απόλυτη σιγουριά το φαινόμενο αυτό , με βάζει όμως σε σκέψεις και προβληματισμούς.

ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΕΣ Α ΜΕΡΟΣ

2008-06-18T10:47:00.001+03:00

Είναι ωραίο να ξυπνάς νωρίς το πρωί και να κάνεις μία βόλτα στο δάσος εισπνέοντας τον δροσερό αέρα , ζώντας μέσα στο όργιο της φύσης. Αισθάνεσαι υπέροχα αργά το απόγευμα αμέσως όταν κρυφτεί ο ήλιος και πριν πέσει το σκοτάδι και η φύση καταλαγιάζει όταν τα πάντα είναι ήρεμα και γαλήνια να βουτάς στην θάλασσα και να κολυμπάς χαλαρά μέσα στο υγρό στοιχείο. Είναι υπέροχο να κάνεις έρωτα με τον ερωτικό σου σύντροφο ή με τον σύντροφο που ποθείς και τα δύο σώματα να θέλουν να γίνουν ένα ή ακόμη όταν ερωτοτροπείς δίνοντας και παίρνοντας αγάπη Είσαι γεμάτος ικανοποίηση να τελειώνεις μετά από κόπο ένα έργο που ανέλαβες και που έφερες σε πέρας ,όταν λύνεις ένα δύσκολο πρόβλημα και καμαρώνεις για το αποτέλεσμα αναλογιζόμενος τις δυσκολίες που πέρασες. Αισθάνεσαι πλήρης και αγαλλιάζεις όταν έχοντας σκαλίσει στην σκληρή πέτρα μια μορφή κάθεσαι και την θαυμάζεις νοιώθοντας ότι της έδωσες όλα όσα είχες μέσα σου και σε πίεζαν να τους δώσεις μορφή. Παίρνεις και εσύ ζωή , όταν ο σπόρος που έσπειρες και φρόντιζες σχεδόν στοργικά έγινε φυτό και κόβεις τους καρπούς του. Οι πιο νόστιμοι καρποί. Η ευωχία είναι μεγάλη όταν συζητάς ευχάριστα με φίλους τσιμπολογώντας και κουτσοπίνοντας. ¨Όταν παίζεις μουσική , όταν συναντάς αγαπημένα άτομα , όταν το μάτι χαϊδεύει έξοχα αρχιτεκτονικά μνημεία , όταν θαυμάζεις κάποιο τοπίο ένα ηλιοβασίλεμα όταν ακούς τα πουλιά να κελαηδούν στο δάσος , όταν ο σκύλος σου κουνάει από άδολη αγάπη την ουρά του όταν γυρίζεις στο σπίτι.

Μέθοδος παρασκευής ξινού τραχανά

2008-06-10T21:43:00.002+03:00

Ο ξινός τραχανάς είναι ένα θρεπτικό , φθηνό και νόστιμο φαγητό.
Η παρακάτω δοσολογία κοστίζει περίπου 30 ευρώ και δίνει περίπου 150 μερίδες δηλαδή 20 λεπτά ανά μερίδα.

Ξινός Τραχανάς

Θα χρειαστούμε :
10 κιλά αλεύρι (4 κιλά σταρένιο σκληρό + 4 κιλά σταρένιο μαλακό +2 κιλά σιμιγδάλι ψιλό),
5 κιλά γάλα πρόβειο όχι εμπορίου,
10 κουταλάκια του γλυκού αλάτι,
προζύμι

Θα ξεκινήσουμε με το γάλα που πρέπει να το αφήσουμε σε γυάλινο σκεύος εκτός ψυγείου για 8-13 μέρες να ξινίσει. Κάθε μέρα θα πρέπει να το ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα. Θα δούμε το γάλα να πήζει και να μένει κάτω το νερό. Θα χρησιμοποιήσουμε αν θέλουμε και το νερό για την παρασκευή του τραχανά.

Την 2η μέρα από την ημέρα που θα ξεκινήσουμε την προετοιμασία του γάλατος θα ετοιμάσουμε και το προζύμι. Σε βαθύ σκεύος ρίχνουμε 1 φλιτζάνι του τσαγιού αλεύρι, ½ φλιτζάνι του τσαγιού χλιαρό νερό και ανακατεύουμε. Αφήνουμε το μίγμα σε θερμοκρασία δωματίου. Την επόμενη μέρα επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία 1 φλιτζάνι αλεύρι, ½ φλιτζάνι νερό και ανακατεύουμε. Την τρίτη μέρα προσθέτουμε 1 κουταλάκι αλάτι, 1 φλιτζάνι του τσαγιού αλεύρι, ½ φλιτζάνι του τσαγιού χλιαρό νερό και ανακατεύουμε. Σκεπάζουμε με μεμβράνη και το αφήνουμε εκτός ψυγείου για να φουσκώσει. Θα δούμε να δημιουργούνται μικρές φουσκαλίτσες στο ζυμάρι μας. Το μίγμα θα μείνει έτσι 4-5 μέρες. Με αυτό το προζύμι θα αναπιάσουμε τον τραχανά. Προσοχή δεν αφήνουμε το ζυμάρι να το βλέπει ο ήλιος.

Την 7η μέρα αναπλάθουμε το προζύμι με ένα κιλό αλεύρι. Την επόμενη μέρα ζυμώνουμε το γάλα με το προζύμι και το αλεύρι. Το αποτέλεσμα πρέπει να είναι μία ζύμη σαν του ψωμιού. Το σκεπάζουμε με μία πετσέτα και την άλλη μέρα πάνω σε βαμβακερό τραπεζομάντιλο κόβουμε σε μικρά κομματάκια την ζύμη. Τα αφήνουμε να στεγνώσουν. Όταν στεγνώσει η μία πλευρά τους τα γυρίζουμε από την άλλη. Αφού στεγνώσουν κυκλικά το ξανακόβουμε σε μικρότερα κομματάκια. Όταν στεγνώσουν κι αυτά τα βάζουμε σε ένα κόσκινο και τα τρίβουμε για να βγουν από τις τρύπες ψιλός ή χοντρός τραχανάς ανάλογα με το κόσκινο που χρησιμοποιούμε..
Απλώνουμε τον τραχανά να στεγνώσει για 5 μέρες. Προσοχή στο στέγνωμα, ο τραχανάς να σκεπάζεται με τούλι για να μην πάνε μύγες. Το στέγνωμα πρέπει να γίνεται σε μάλλον σκιερό αλλά ευάερο μέρος Πρέπει να στεγνώσει καλά για μην μουχλιάσει. Τον διατηρούμε συνήθως σε πάνινη σακούλα για να παίρνει αέρα. Μπορεί να διατηρηθεί και σε γυάλινο βάζο όχι όμως σε πλαστικό δοχείο γιατί ανάβει.
Καλή επιτυχία και καλή σας όρεξη.

Στον σοσιαλισμό μπορείς να φτάσεις μόνο με το ποδήλατο

2008-05-14T22:57:00.003+03:00

El socialismo puede llegar solo en bicicleta

Οι φιλελεύθεροι Αγγλοσάξονες λένε ότι ο χρόνος είναι χρήμα. Ο Ίβαν Ίλιτς θεώρησε ότι το χρήμα είναι χρόνος και απέδειξε ότι το ποδήλατο είναι πιο γρήγορο από το αυτοκίνητο.

Υπολόγισε πόσος χρόνος απαιτείται να δουλέψει ένας εργαζόμενος για να αγοράσει ένα αυτοκίνητο και σε αυτόν τον χρόνο πρόσθεσε τον χρόνο που απαιτείται για να διανύσει την απόσταση που κάνει με το αυτοκίνητο.

Από την άλλη υπολόγισε πόσος χρόνος απαιτείται να δουλέψει ο εργαζόμενος για να αγοράσει ένα ποδήλατο και σε αυτόν τον χρόνο πρόσθεσε τον χρόνο που απαιτείται ο ποδηλάτης για να διανύσει τα ίδια χιλιόμετρα που κάνει και το αυτοκίνητο.
Το άθροισμα χρόνου δουλειάς και οδήγησης του αυτοκινήτου είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα χρόνου δουλειάς και οδήγησης του ποδήλατου για τα ίδια χιλιόμετρα.

Άρα το ποδήλατο τρέχει πιο γρήγορα από το αυτοκίνητο γιατί σε απασχολεί λιγότερο για να κάνεις τα ίδια χιλιόμετρα.
Μα … θα μου πει κάποιος , με το αυτοκίνητο έχεις άλλο status .
Δεν δίνω απάντηση , ας ψάξει να την βρει μόνος του.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα διαπίστωση είναι ότι όσο περισσότερο γρήγορα τρέχουμε εμείς τόσο πιο αργά εξωθούμε άλλους να τρέχουν.

Γι αυτό λοιπόν σύντροφοι τα ποδηλατάκια μας.
Όπου δεν μπορούμε να πάμε με τα πόδια εννοείται.

Μισθοφόρος στα ξένα

2008-05-13T14:11:00.001+03:00

Το blog έμεινε ένα διάστημα χωρίς ενημέρωση. Μου είχε γίνει πρόταση για δουλειά στο εξωτερικό. Μισθοφόρος σε χώρα της πρώην ΕΣΣΔ. Ναι καλά το έγραψα μισθοφόρος και όχι μισθωτός. Σε καμιά περίπτωση δεν μισθώνω τον εαυτό μου , απλά πουλάω τις υπηρεσίες μου. Καμιά σχέση με πόλεμο βέβαια αφού είμαι ειρηνιστής , αλλά πάλι μισθοφόρος θα είμαι. Και μάλιστα ακριβός όπως διαπίστωσα. Να δουλέψω 2-3 χρόνια και να μην ξαναδουλέψω στην ζωή μου. Φτωχικά μεν αλλά να την βγάλω. Τελικά πήρε αναβολή (;) το θέμα. Μπορεί και να είναι καλύτερα. Επάνω που ξεκίνησα να κάνω τάμπλες και πιάνει και το καλοκαίρι , που μαζευόμαστε έξω και παίζουμε μουσικές , που θα αρχίσουμε και τα μπανάκια. Άσε που αυτό που αναζητάω με αγωνία είναι η Ουτοπία και όχι η Ουκρανία.
Ουστ γουρούνια μας βάζετε σε δίλημμα

Ο ΠΡΩΤΟΧΟΡΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΤΣΑΜΙΚΟΥ

2008-04-17T22:02:00.007+03:00

Το ήξερα ότι είμουνα ανεπίδεκτος μαθήσεως , αλλά αυτό είχε παραπάει.Ο γυμναστής με αγριοκοιτούσε συνέχεια .Μα χορός με 13 βήματα και εκεί κάπου στην μέση ένα χοροπήδημα που έπρεπε να γίνει με το σωστό πόδι την κατάλληλη στιγμή και με το απαραίτητο λεβέντικο παράστημα.Αδύνατον.Το χοροπήδημα μου έβγαινε πάντα μα πάντα πριν ή μετά από το κανονικό .Και από λεβεντιά ούτε σταγόνα , αφού τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στα πόδια των συμμαθητών μου μήπως και καταφέρω να αντιγράψω τα βήματά τους.Τίποτα , απογοήτευση.Αισθανόμουνα κάτι σαν προδότης του έθνους κράτους Ελλάς που αποκαλυπτόταν σε κεντρικό λύκειο της Αθήνας Ίσως να μην είχα το άκουσμα , να μην είχα τον ρυθμό αυτόν μέσα μου.Στο σπίτι εξ άλλου δεν ακούγαμε ποτέ δημοτική μουσική.

Πρωτοχορευτής στην τσέπη μας

Όταν επιτέλους τέλειωσε η δοκιμασία και έφτασα στο σπίτι έτρεξα στο παλιό και έγκυρο λεξικό του Δημητράκου και έψαξα στο λήμμα τσάμικος : η-ο δημ. Ο ανήκων ή αναφερόμενος εις τους Τσάμηδες , ο των Τσάμηδων : τσάμικος (χορός) ο αρβανίτικος , φρ.μτφ. μας έγινε τσάμικος ταμπάκος (έγινε υπεράγαν οχληρός) Αυτό με καθησύχασε αρκετά ώστε να αποποιηθώ την αυτοκατηγορία του εθνοπροδότη .Πέρισυ το καλοκαίρι μάλιστα που βρέθηκα σε κάποιο τοπικό πανηγύρι σε νησί της άγονης γραμμής με τους άλλους συντρόφους του καλοκαιρινού <κοινόβιου> το απετόλμησα. Οι όργανοπαίχτες κάναν ένα 15λεπτο διάλειμμα στα νησιώτικα τραγούδια γιά να παίξουν και στεργιανά.Αποφάσισα να βιώσω την εμπειρία του τσάμικου.Φρόντισα βέβαια να βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο φίλες από την Ιρλανδία και το Βέλγιο , που σημειωτέον βρισκόντουσαν γιά πρώτη φορά στην Ελλάδα , έτσι ώστε η δικιά τους άγνοια να καλύψει την δικιά μου αδυναμία στην αποστήθηση κινήσεων.Περιτό να σας πω ότι στο τέλος του 15λεπτου με έσωζε μόνο ο συνωστισμός .

Πρωτοχορευτής στο δάσος

Όταν λίγο καιρό αργότερα ευτύχισα να παρακολουθήσω τον τσάμικο να χορεύεται από επιτήδιους χορευτές παρατήρησα ότι αν δεν είσαι πρωτοχορευτής δεν είναι και τόσο απαιτητικό να χορεύεις τσάμικο.Ο πρωτοχορευτής λοιπόν δείχνει όλη του την μαγκιά με στρυφογυρίσματα , χοροπηδήματα , εναέρια ψαλιδίσματα ,
εικονικά ξεσκονίσματα της φούντας του υποτιθέμενου τσαρουχιού και άλλες επιδείξεις παλληκαροσύνης .Ο δεύτερος που συνήθως είναι κάποιος που έχει στενή σχέση με τον πρωτοχορευτή τον στηρίζει σε όλες τις φιγούρες του και από εκεί και πέρα όλοι οι υπόλοιποι .....επιτόπια βηματάκια.

Πρωτοχορευτής στους δρόμους

Και μάλιστα όσο περισσότερο παλληκάρι μάγκας και επιτήδιος περί τα χορευτικά είναι ο πρωτοχορευτής τόσο περισσότερο αναγκαστικά είναι τα επιτόπια βηματάκια γιά τους υπόλοιπους.
Οι χοροί όμως έχουν και μία μουσική σημειολογική γλώσσα , η οποία στην περίπτωση των κυκλικών χορών υποδηλώνει την ισότητα μεταξύ των χορευτών , την ομόνοια και την αλληλεγγύη.Απαραίτητα στοιχεία γιά να επιβιώσει και να είναι δημιουργική και ουσιαστική μία κοινότητα.Η ισότητα σε μία κοινότητα έχει την ένοια της ισονομίας , της ισηγορίας αλλά και της ισότητας στον λόγο.Δηλαδή στα κοινά νομιζόμενα έθιμα όλοι έχουν την ίδια αντιμετώπιση , ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του και να λέει την γνώμη του σε ίση διάρκεια χρόνου όσο και οι υπόλοιποι , άρα δεν υπάρχουν εκπρόσωποι , και η γνώμη του καθενός έχει την ίδια βαρύτητα , άρα δεν υπάρχει πρωτοχορευτής.

Ισότητα

Όταν συζήτησα με την φίλη Γεωργία γιά τους προβληματισμούς μου αυτούς , μου ανέφερε γεμάτη ευχάριστες αναμνήσεις τον Ικαριώτικο χορό.Με διαβεβαίωσε ότι δεν υπαρχουν πρωτοχορευτές στον Ικαριώτικο.Σε ευχαριστώ Γεωργία, μακάρι να το κάνουμε να χορεύουμε στην ζωή μας έτσι.

ικαριώτικος

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

2008-03-27T23:49:00.000+02:00

Ομοιόμορφο ντύσιμο . Απόλυτος συγχρονισμός στο βήμα και στις κινήσεις των χεριών.Ευθυτενές βλέμα , παράστημα και απαραίτητο το κοινό.Εκτός αν πρόκειται γιά πρόβα.Στο μυαλό μου όταν ακούω παρέλαση , μου έρχεται ο Χίτλερ , η κόκκινη πλατεία στην Μόσχα στην επέτειο της Οκτωβριανής επανάστασης, οι αυθόρμητοι πλην άψογα στοιχισμένοι αγρότες και φοιτητές επί Μάο και οι εθνικές επέτειοι.
Ένα σώμα μία ψυχή , μία βούληση , μία συνείδηση.Δεν πρόκειται γιά διάφορα άτομα
που συμμετέχουν αλλά γιά ένα σώμα που έχει την ίδια κίνηση και μέσα από αυτήν την ίδια σκέψη την ίδια προβλεπόμενη αντίδραση υπακούοντας στα παραγγέλματα του επικεφαλής .
Όσον αφορά στον στρατό εύκολα γίνεται κατανοητό ότι η παρέλαση χρησιμεύει στην αύξηση της πειθαρχίας στο σπάσιμο του εγώ και του <τσαμπουκά> αυτής δηλαδή της φυσικής και αυθόρμητης αντίστασης που έχουμε σε κάθε εξωτερική επιβολή , ακόμη και αν αντιστεκόμαστε γιά τελείως ιδιοτελείς σκοπούς.
Οι μαθητές όμως; Και μάλιστα σε καιρό ειρήνης τι ακριβώς γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί; Καλύτερη μόρφωση ; Καλύτερη παιδεία; Να γίνουν καλύτεροι πολίτες;Φυσικά γιά τίποτε από αυτά.Η γνώση και η μάθηση έχει να κάνει με την ελευθερία σκέψης , με την αμφισβήτηση και σίγουρα με μία δομημένη προσωπικότητα του ατόμου.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο απώτερος σκοπός των μαθητικών παρελασεων είναι να καθοδηγήσουν , να καναλιζάρουν τις συνειδήσεις των παιδιών , να δημιουργήσουν υπηκόους.Να γίνει μία υποσεινήδητη σύνδεση ανάμεσα στους αγώνες της ελευθερίας και στην πειθαρχία. Στίς κοινωνικές , <εθνικές> κατακτήσεις και στην
υπακοή σε αυτόν που δίνει τα παραγγέλματα , στην παρέλαση ή στην ζωή.Να ανησυχείς αν δεν μοιάζεις με τον άλλο.Να νομίζεις ότι η ομορφιά βρίσκεται στην ομοιμορφία.Κάτι σαν τις ομοιόμορφες , μα διάταγμα παρακαλώ , πολυκατοικίες της χούντας ή των σοβιετικών μπλοκ.Πώς να αισθανθείς και να λειτουργήσεις ελεύθερα όταν είσαι ντυμένος σαν όλους τους άλλους έχεις το ίδιο βήμα και μένεις σε απαράμιλλα σπίτια ;Ακόμη και αν αυτό γίνεται στο όνομα της ισότητας.
Οραματίζομαι μία κοινωνία όπου οι μαθητές με αυτοδιαχείρηση και αυτοοργάνωση στις επαιτείους θα παίζουν μουσική και θα χορεύουν , θα απαγγέλουν έργα τους ,θα παίζουν θέατρο , θα αθλούνται , θα κάνουν εκθέσεις εφαρμόζοντας τις τεχνικές και θετικές γνώσεις που έχουν κατανοήσει.Προιόντα μιας ελεύθερης και μη αυταρχικής εκπαίδευσης.Σε σχολειά ανοιχτά στην κοινωνία , χωρίς περιφράξεις.Που να είναι συγχρόνως πολιτισμικά και μαθησιακά κέντρα μικρών κοινωνιών χωρίς κάγγελα και σιδεριές γιά τους μικρούς αντιρησίες της τάξης πραγμάτων.

Ήλιε μεγάλε Ανατολίτη

2008-03-21T00:02:00.000+02:00

Το μύνημα το έλεγε καθαρά Κυριακή Σχοινιά. Το περίμεναααα Επιτέλους να ξεφύγουμε λίγο από αυτή την πόλη. Να δούμε κάτι πιό αυθεντικά πράσινο από το τοπίο της οθόνης του υπολογιστή , να μας αναζωογοήσει ο θαλασσινός
αέρας , να έλθουμε σε επαφή με πραγματικό έδαφος και όχι με μπετόν , να μας κάψει ο ήλιος βρε αδελφέ . Πεύκα άμμος λουλούδια πουλάκια και λουλούδια.
Ευτυχώς δεν έχω μεταλαχθεί τελείως ακόμη και θαυμάζω τις φυσικές ομορφιές .
Ένα ηλιοβασίλευμα τα αγριεμένα κύματα της θάλασσας να σκάνε επάνω στα βράχια
τον αέρα να σφυρίζει καθώς περνάει μέσα από τις πευκοβελόνες , τις πέτρες να κοχλάζουν στο βιαστικό ποτάμι , τα υφαντά από αγριολούλουδα λιβάδια την Άνοιξη.
Δυστυχώς έχω χάσει την ευαισθησία που απαιτείται και δεν μπορώ να γράψω πιά ποιήματα.Από τότε που είμουνα έφηβος.Αλλά και να έγραφα ποιήματα δεν θα έγραφα για την φύση.Αν κλείσω γιά λίγο τα μάτια μου και προσπαθήσω να συλλογιστώ γιά λίγο , άλλες σκέψεις θα στριφογυρίζουν στο μυαλό μου.Το αβέβαιο μέλλον , το ασφαλιστικό , οι λογαριασμοί , το λεωφορείο που αργεί στην στάση.
Η ημέρα ήταν υπέροχη , ο ουρανός καταγάλανος , φυσούσε ένα φρέσκο αεράκι από την θάλλασα που έσβηνε γλυκά μέσα στο δάσος.Ξαπλωμένος σε ένα παχύ χαλί από αγριολούλουδα ρουφούσα την οργόνη από την μάνα γη.Η Ειρήνη να πλέκει ένα διακοσμητικό υφαντό με σπάγκο η Γεωργία ξαπλωμένη να χαλαρώνει και η Βάσω να έχει βγάλει έναν ωραίο ρυθμό στο djembe .Έμπνευση της στιγμής. Μόνο έμπνευση έδινε η απλή μα τόσο συμαντική στιγμή εκείνη.Από το μυαλό μου πέρασε ο Ίβαν Ίλιτς.Πόσο δίκαιο είχε. Οι ναρκομανείς της ανάπτυξης είναι έτοιμοι να πληρώσουν όλο και περισσότερο, για να απολαύσουν όλο και λιγότερο .Αι λοιπόν δεν είμαι διατεθιμένος να πληρώσω οτιδήποτε.Και ας με πούν πρωτόγονο.
Σιγά σιγά άρχισαν να έρχονται και οι υπόλοιποι φίλοι ο κύκλος μεγάλωνε.Αγκαλιές και φιλιά.Αγαπημένα πρόσωπα , αδέλφια στη ζωή.Ο Νίκος , οι Χριστίνες με τα τουμπερλέκια τους , ο Γιάννης ,αλλά και νέοι καλοδεχούμενοι φίλοι. Οι μουσικές και οι ρυθμοί να παίζουν αδιάκοπα.Ακόμη και ο Σωτήρης που συνήθως χάνει τον ρυθμό να παίζει σε αρμονία με όλους.
Ο γυρισμός κύλησε ήρεμα.Γέλια και χαρές , όλα ήταν πιό ωραία.Δεν έμοιαζε καθόλου με τον γυρισμό από την δουλειά.
Σκέφτηκα τους στίχους του Καζατζάκη:
Ήλιε μεγάλε Ανατολίτη
Χρυσό σκουφί του νου μου
Αρέσει μου στραβά να σε φορώ
Πεθύμησα να παίξω
.......

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

2008-03-15T01:10:00.000+02:00

Οι σκουπιδόμπατσοι εισπράτουν από τον λαό αυτό που τους αξίζει.
Μπάτσοι περιμένετε έρχονται και τα σκατά.

Ο καπιταλισμός δεν θα είχε καμμία τύχη αν δεν υπήρχαν μερικοί <δοσίλογοι> της πάλης των τάξεων , να τον στηρίζουν.Μισθοφόροι των 800 ευρώ.Στο Ιράκ οι αμερικανοί στρατιώτες παίρνουν 900 δολάρια τον μήνα.Δεν μπορεί η ανέχεια να οδηγήσει κάποιον σε αυτή την κατάντια.Ο Χάρυ Κλήν είπε κάποτε ότι το χρήμα πολλοί εμίσησαν το πολύ χρήμα όμως ουδείς.Εδώ όμως μιλάμε γιά αμοιβές πείνας.
Δεν βλέπω κάτι άλλο , πέρα από το ότι πρόκειται γιά ψυχικό έλλειμα.Νιώθουν μικροί και αδύναμοι και αισθάνονται κάπως όταν συμπαρατάσσονται με τους δυνατούς.Ένας απλός μισθοφόρος δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μεγαλοαστός μιά ζωή προλετάριος θα είναι.
Μιά άλλη ομάδα που στηρίζει το κεφάλαιο είναι αυτοί που νομίζουν ότι με την σκληρή δουλειά και την αξία τους μπορούν κάποτε να γίνουν μεγαλοαστοί. Πρέπει να το καταλάβουμε δεν υπάρχει διαταξική κινητικότητα . Είναι ένα δόλωμα γιά να δουλεύουμε περισσότερο , να αμοιβόμαστε λιγότερο και να κάνουμε υπομονή ώσπου τελικά αφού μας ξεζουμίσουν μας πετάξουν έξω.Άχρηστοι πιά.Ο εργοδότης αντιμετωπίζει τον εργάτη σαν μία μηχανή , σαν ένα αναλώσιμο είδος.Όταν δεν αποδίδει το μέγιστο την αλλάζει με κάποια περισσότερο αποδοτική.
Τα κέρδη των μεγαλοαστών είναι αποτέλεσμα κλοπής και απάτης και όχι σκληρής δουλειάς.

Δελτίο τύπου γιά την νομοθετική ρύθμιση των blogs

2008-03-06T12:47:00.000+02:00

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogsΑθήνα, 1 Μαρτίου 2008
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,
Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,
http://www.221.gr/
http://argos.wordpress.com/
http://arxediamedia.blogspot.com/
http://chouvi.blogspot.com/
http://www.e-rooster.gr/
http://giaskepsou.blogspot.com/
http://gmargari.wordpress.com/
http://gtziralis.com/
http://histologion-gr.blogspot.com/
http://inlovewithlife.wordpress.com/
http://karounos.gr/blog
http://krogias.blogspot.com/
http://larisaperivallon.wordpress.com/
http://magicasland.com/
http://metablogging.gr/
http://nylon.gr/
http://nefelikas.wordpress.com/
http://oneiros.gr/blog
http://oraelladas.gr/
http://papanotas.wordpress.com/
http://www.perlikos.gr/
http://petcoke.wordpress.com/
http://plagal.wordpress.com/
http://reality-tape.com/
http://rodiat7.blogspot.com/
http://sofianidis.blogspot.com/
http://stefadouros.blogspot.com/
http://voteforliberty.wordpress.com/
http://vrypan.net/
http://ziouzios.blogspot.com/
http://tonyjakarta.blogspot.com/

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο
Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
Περισσότερες πληροφορίες
Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)
Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

2008-03-03T22:01:00.000+02:00

Drum circle

Παίζουμε σχεδόν κάθε Κυριακή απόγευμα. Τον χειμώνα στο στούντιο , κάπου στο κέντρο και το καλοκαίρι κάτω από την Ακρόπολη εκεί πάνω από την Ρωμαϊκή αγορά ή στον Υμητό. Την Ακρόπολη μας την περιέφραξαν φέτος με μία κακαίσθητη περίφραξη δείχνοντας ξεκάθαρα τις προθέσεις τους . ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να δημιουργείτε και να σκέφτεστε ελεύθερα. Κρίμα γιατί το μέρος έχει κάτι. Θες ο ευεργετικός μαγνητισμός του χώρου ,θες η θέα –η κοντινή τέλος πάντων- αισθανόμουν ότι με καταλάβαινε μία μέθεξη και έπαιζα χωρίς καν να σκέφτομαι τι να παίξω λες και τα χέρια μου παίζανε κατευθείαν μέσα από την ψυχή .Το ίδιο πρέπει να αισθανόντουσαν και οι άλλοι ,παρ όλο που δεν το συζητήσαμε ποτέ. Το έβλεπες μες στα μάτια τους ,το άκουγες από τις μουσικές που βγάζανε τα κρουστά .
Κάπου διάβασα ότι ο κύκλος κρουστών είναι και ψυχοθεραπευτικός Σίγουρα είναι έτσι , είναι κάτι σαν τις τραγωδίες στην αρχαία Ελλάδα ή το origami στην Ιαπωνία.
Ο δάσκαλος κρουστών μας είπε κάποτε ότι οι σύγχρονοι μάνατζμεντς τον χρησιμοποιούν για να βελτιώσουν την απόδοση των στελεχών τους νομίζω ή κάτι άλλο τέλος πάντων χρησιμοθηρικό .Τον ξέραμε τον ..... τι φραγκοφονιάς είναι και δείξαμε μία παγερή ψεύτικη αδιαφορία , ιδίως όταν μας ρώτησε αν είμαστε διατεθειμένοι να πληρώνουμε για να κάνουμε drum circle με τον ίδιο για leader. Άκου εκεί να πληρώνουμε για μια ψυχαγωγία που την οργανώνουμε μόνοι μας μιά χαρά. Γιά αμερικανάκια μας πέρασε;
Tο κυριότερο είναι ότι παίζοντας παύει κανείς να είναι θεατής και δημιουργεί , μετέχει , εκφράζεται.
Στην παλιά κατάληψη στο Παγκράτι κάναμε συχνά κύκλους κρουστών , όχι τίποτα σπουδαία πράγματα βέβαια. Είχαμε να κάνουμε και με τους γείτονες .... Στρεσαρισμένοι από την δουλειά και τις ανούσιες αλλά επιτακτικές υποχρεώσεις όλη ημέρα θέλανε να κλειστούν στην απομόνωση του διαμερίσματός τους το βράδυ. Όλοι οι μη συνηθισμένοι ήχοι ήταν ενοχλητικοί .Δεν ήταν και Πάσχα δα.